٤١١٥.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : لا حَسَدَ إلاّ في اثنتَينِ : رجُلٍ آتاهُ اللّه ُ مالاً فهُو يُنْفِقُ مِنهُ آناءَ اللّيلِ و آناءَ النّهارِ ، و رجُلٍ آتاهُ اللّه ُ القُرآنَ فهُو يَقومُ بهِ آناءَ اللّيلِ و آناءَ النّهارِ [٢] . [٣]

٤١١٦.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إنّ المؤمنَ يَغْبِطُ و لا يَحْسُدُ ، و المُنافِقُ يَحْسُدُ و لا يَغْبِطُ . [٤]

٤١١٧.عنه عليه السلام ـ و قد سُئلَ عَن قولِ اللّه ِ : «و لا تَتَمنّ: لا يَتَمنّى الرّجُلُ امْرأةَ الرّجُلِ و لا ابنَتَهُ ، و لكنْ يَتَمنّى مِثلَهُما . [٥]

(انظر) بحار الأنوار : ٧١ / ٢٦١ باب ٧٥ .

٨٥٧

در موقع احساس حسد چه بايد كرد؟

٤١١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه فال بد زدى، اعتنايى نكن و هرگاه گمان بردى، [زود ]داورى مكن و چون حسد بردى، ستم مكن . [٦]

٨٥٨

حسادت پسنديده

٤١١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حسادت [٧] جز در دو مورد روا نيست : رشك بردن به مردى كه خداوند به او مال و ثروتى داده و او آن را شب و روز انفاق مى كند، و رشك بردن به مردى كه خداوند به او قرآن عطا فرموده است و او شبانه روز به آن مى پردازد .

٤١١٦.امام صادق عليه السلام : مؤمن غبطه مى خورد و حسادت نمى ورزد ؛ منافق حسادت مى ورزد و غبطه نمى خورد .

٤١١٧.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به پرسش از آيه «آن چيزى را كه خداوند بافرمود : مرد ، زن يا دختر كس ديگرى را آرزو نكند، بلكه آرزو كند كه مانند آنها را داشته باشد.

[١] تحف العقول : ٥٠ .[٢] الخصال : ٧٦/١١٩ .[٣] المرادُ من الحسد : الغِبطة. بحار الأنوار : ٧٣/٢٣٨.[٤] الكافي : ٢/٣٠٧/٧ .[٥] بحار الأنوار : ٧٣/٢٥٥/٢٤ .[٦] بغى در اصل لغت به معناى رشك و حسد است اما بر ستمى كه از حسادت ناشى مى شود اطلاق شده است.[٧] نظور از حسادت در اين روايت غبطه است، ر. ك: بحار الأنوار : ٧٣/٢٣٨ .