٥٦٩٠.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : إنَّ اللّه َ تباركَ و تعالى اخْتارَ مِن الكلامِ أربَعةً ، و مِن الملائكةِ أربَعةً ، و مِن الأنبياءِ أربَعةً ، و مِن الصّادقينَ أربَعةً ، و مِن الشُّهداءِ أربَعةً ، و مِن النّساءِ أربَعةً ، و مِن الشُّهورِ أربَعةً ، و مِن الأيّامِ أربَعةً ، و مِن البِقاعِ أربَعا . فأمّا خِيَرتُهُ مِن الكلامِ : فسُبحانَ اللّه ِ ، و الحَمدُ للّه ِ ، و لا إلهَ إلاّ اللّه ُ ، و اللّه ُأكبرُ ، فمَن قالَها عُقَيْبَ كُلِّ صلاةٍ كَتبَ اللّه ُ لَه عَشْرَ حَسناتٍ ، و مَحا عَنه عَشرَ سيّئاتٍ ، و رَفع لَه عَشرَ دَرَجاتٍ . و أمّا خِيَرتُهُ مِن الملائكةِ : فجَبرئيلُ ، و مِيكائيلُ ، و إسْرافيلُ ، و عِزْرائيلُ . و أمّا خِيَرتُهُ مِن الأنبياءِ : فاخْتارَ إبراهيمَ خليلاً ، و موسى كَليما ، و عيسى رُوحا ، و محمّدا حَبيبا . و أمّا خِيَرتُهُ مِن الصِّدّيقينَ : فيُوسُفُ الصِّدّيقُ ، و حَبيبٌ النَّجّارُ ، و عليُّ بنُ أبي طالبٍ . [٤] و أمّا خِيَرتُهُ مِن الشُّهداءِ : فيحيى بنُ زَكَريّا ، و جِرْجيسُ النَّبيُّ ، و حَمزَةُ بنُ عبدِ المطّلبِ ، و جعفرٌ الطّيّارُ . و أمّا خِيَرتُهُ مِن النّساءِ : فمَريمُ بنتُ عِمرانَ ، و آسيةُ بنتُ مُزاحِمٍ امرأةُ فِرعَونَ ، و فاطمةُ الزّهراءُ ، و خديجةُ بنتُ خُوَيلِدٍ . و أمّا خِيَرتُهُ مِن الشُّهورِ : فرَجبٌ ، و ذو القَعْدةِ ، و ذو الحِجّةِ ، و مُحرَّمُ ، و هِي الأربعُ الحُرُمُ . و أمّا خِيَرتُهُ مِن الأيّامِ : فيَومُ الفِطْر ، و يَومُ عَرَفةَ ، و يَومُ الأضْحى ، و يَومُ الجُمعةِ . و أمّا خِيرَتُهُ مِن البِقاعِ : فمَكَّةُ ، و المَدينَةُ ، و بَيتُ المَقدِسِ ، و فارَ التّنُّورُ بالكوفَةِ . و إنّ الصّلاةَ بمكّةَ بِمئةِ ألفِ صلاةٍ ، و بالمَدينَةِ بخَمسٍ و سَبعينَ ألفَ صلاةٍ ، و ببَيتِ المَقْدِسِ بخمسينَ ألفَ صلاةٍ ، و بالكوفةِ بخمسٍ و عشرينَ ألفَ صلاةٍ . [٥]

١١٨٦

ارزش راهنمايى كردن به كار خوب

٥٦٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه به كار خوب راهنمايى كند، مانند كسى است كه آن را انجام داده است .

٥٦٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : راهنماى به خوبى، مانندِ كننده كار خوب است .

٥٦٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اجر كسى كه به كار خوبى راهنمايى كند، مانند اجر كسى است كه آن را انجام دهد.

١١٨٧

برگزيده هاى خداوند

٥٦٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند تبارك و تعالى از سخن، چهار كلام را برگزيد و از فرشتگان، چهار فرشته را و از پيامبران، چهار پيامبر را و از صديقان، چهار صديق را و از شهيدان، چهار شهيد را و از زنان، چهار زن را و از ماه ها، چهار ماه را و از روزها، چهار روز را و از سرزمينها، چهار سرزمين را . و اما بهترين سخنان برگزيده او اينهاست : سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله إلاّ اللّه و اللّه أكبر . هر كس، پس از هر نمازى اين چهار جمله را بگويد، خداوند براى او ده حسنه بنويسد و ده گناه او را پاك كند و ده درجه او را بالا برد. و اما فرشتگان برگزيده اش اينهايند : جبرئيل ، ميكائيل ، اسرافيل و عزرائيل. و اما پيامبران برگزيده اش : خداوند ابراهيم را خليل خود برگزيد و موسى را كليم ( همسخن خود) و عيسى را روح [خود ]و محمّد را حبيب [خود] . و اما صديقان برگزيده او بدين قرار است : يوسف صدّيق ، حبيب نجّار و على بن ابى طالب . [٦] و اما شهيدان برگزيده اش اينانند : يحيى بن زكريا ، جرجيسِ پيامبر ، حمزة بن عبد المطّلب و جعفر طيّار. و انتخاب او از ميان زنان اينهاست : مريم دختر عمران ، آسيه دختر مزاحم و همسر فرعون ، فاطمه زهرا و خديجه دخت خويلد. و اما ماههاى برگزيده اش عبارت است از : رجب ، ذو القعده ، ذو الحجّه و محرّم، كه چهار ماه حرامند . و اما روزهاى برگزيده اش اينهاست : روز عيد فطر ، روز عرفه، روز عيد قربان و روز جمعه. و اما سرزمين هاى برگزيده او اينهاست: مكّه، مدينه، بيت المقدس و محل فوران تنور [كه در مسجد] كوفه [٧] است؛ نماز خواندن در مكّه، برابر با صد هزار نماز است و در مدينه، برابر با هفتاد و پنج هزار نماز و در بيت المقدس، برابر با پنجاه هزار نماز و در كوفه، برابر با بيست و پنج هزار نماز .

[١] كنز العمّال : ١٦٠٥٢ .[٢] كنز العمّال : ١٦٠٥٤ .[٣] صحيح مسلم : ٣/١٥٠٦/١٣٣ .[٤] سقط ذكر الصدّيق الرابع من المصدر ، و لعلّه خربيل مؤمن آل فرعون كما في الروايات ، و قد ذكر الحديث بسندٍ آخر و اختلافٍ في بعض العبارات في الخصال : ٢٢٥/٥٨ و ليس فيه ذكر الصدّيقين .[٥] النوادر للراوندي (المستدركات) : ٢٦٠/٥٢٦ .[٦] نام صديق چهارم در مأخذ نيامده است . شايد او ، چنان كه در روايات آمده ، همان خربيل مؤمن آل فرعون باشد . اين حديث با سندى ديگر و اختلاف در برخى عبارت ها در الخصال ، (٢٢٥ / ٥٨) آمده است، اما در آن از صديقان نامى به ميان نيامده است .[٧] در الخصال آمده است : و از ميان شهرها چهار شهر را برگزيد . خداوند عزّ و جلّ فرموده است: «و التين و الزيتون . و طور سينين . و هذا البلد الامين». منظور از تين (انجير) مدينه است و از زيتون، بيت المقدس و از طور سينين، كوفه و هذا البلد الامين هم مكّه است.