٥٣٧٣.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ عِندَ ما سألَهُ المُفَضّلُ عن عِلَّةِ تَحريمِ ا: حَرّمَ اللّه ُ الخَمرَ لِفِعْلِها و فَسادِها ، لأنّ مُدْمِنَ الخَمرِ تُورِثُهُ الارْتِعاشَ ، و تَذهَبُ بنُورِهِ ، و تَهْدِمُ مُرُوّتَهُ ، و تَحْمِلُهُ على أنْ يَجْتَرئَ على ارتِكابِ المَحارِمِ ، و سَفْكِ الدِّماءِ ، و رُكوبِ الزِّنا ، و لا يُؤمَن إذا سَكِرَ أنْ يَثِبَ على حُرَمِهِ و لا يَعْقِلُ ذلكَ ، و لا يَزيدُ شارِبَها إلاّ كُلَّ شَرٍّ . [٥]

٥٣٦٩.امام على عليه السلام : بر سر سفره اى كه در آن شراب نوشيده مى شود منشينيد ؛ زيرا كه آدمى نمى داند چه وقت جانش ستانده مى شود.

١١٣٥

علّت تحريم شراب

٥٣٧٠.امام على عليه السلام : ... خداوند براى حفظ عقل ، ترك شرابخوارى را واجب گردانيد .

٥٣٧١.امام باقر عليه السلام : خداوند شراب را به علّت تأثير بد و فسادانگيز بودن آن حرام فرمود.

٥٣٧٢.امام باقر عليه السلام : همان گونه كه درخت شراب از هر درختى بلندتر مى شود ، تأثيرات بد شراب نيز از هر گناهى بيشتر است .

٥٣٧٣.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال مفضّل از علّت تحريم شراب ـفرمود : خداوند شراب را به علّت تأثير بد و فسادى كه به وجود مى آورد حرام كرد ؛ زيرا ميگسار دچار رعشه [در اندام ]مى شود ، و شراب نورانيت و جوانمردى و مروتش را از بين مى برد و او را در ارتكاب كارهاى حرام و خونريزى و زنا، گستاخ مى كند و اين خطر برايش وجود دارد كه چون مست و لا يعقل شود به محارم خود تجاوز كند . شراب بر شراب خوار جز شر و بدى نمى افزايد .

[١] الخصال : ٦١٩/١٠.[٢] نهج البلاغة : الحكمة ٢٥٢ .[٣] بحار الأنوار : ٧٩/١٣٦/٣٣ .[٤] بحار الأنوار : ٧٩/ ١٤١/٥٠ .[٥] علل الشرائع : ٤٧٦/٢ .