ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٦٧

٤٣٢٢.الإمامُ الرِّضا عليه السلام ـ و قد سُئلَ عن حقِّ المؤمنِ على المؤمنِ ـ: إنّ مِن حقِّ المؤمنِ على المؤمنِ المَوَدَّةَ في صَدْرِهِ ، و المُواساةَ في مالِهِ... و لا يقولُ لَهُ : اُفٍّ ، فإذا قالَ لَهُ : «اُفٍّ» فليسَ بَينَهُما وَلايَةٌ ، و إذا قالَ لَهُ : أنتَ عَدُوّي فقد كفّرَ أحدُهُما صاحِبَهُ ، و إذا اتَّهمَهُ انْماثَ الإيمانُ في قَلبِهِ كما يَنْماثُ المِلْحُ في الماءِ . [١]

٩١١

أدنى حَقِّ المُؤمِنِ عَلى أخيهِ

٤٣٢٣.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ و قد سُئلَ عن أدْنى حقِّ المؤمنِ على أخيهِ ـ: أنْ لا يَسْتأثِرَ علَيهِ بما هُو أحْوَجُ إلَيهِ مِنهُ . [٢]

٤٣٢٤.عنه عليه السلام ـ في بيانِ حُقوقِ المؤمنِ على المؤمنِ ـ: أيْسَرُ حقٍّ مِنها أنْ تُحِبَّ لَهُ ما تُحِبُّ لنَفْسِكَ ، و تَكْرَهَ لَهُ ما تَكْرَهُ لنَفْسِكَ . [٣]

٤٣٢٢.امام رضا عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از حقّ مؤمن بر مؤمن ـفرمود : از جمله حقوق مؤمن بر مؤمن اين است كه در دل او را دوست بدارد ، با مال و ثروتش او را كمك رساند ... و به او «اُفّ» نگويد، كه اگر چنين بگويد ديگر ميان آنها پيوند دوستى نباشد و اگر به او بگويد : تو دشمن من هستى، يكى از آن دو ، ديگرى را كافر شمرده است؛ هرگاه به او تهمتى زند، ايمان در دلش آب شود، همان گونه كه نمك در آب حل مى شود.

٩١١

كمترين حقّ مؤمن بر برادرش

٤٣٢٣.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از كمترين حقّ مؤمن بر برادرش ـفرمود : آنچه را كه او بدان نيازمندتر است به خود اختصاص ندهد.

٤٣٢٤.امام صادق عليه السلام ـ در بيان حقوق مؤمن بر مؤمن ـفرمود : مترين اين حقوق آن است كه براى او همان چيزى را دوست داشته باشى كه براى خود دوست دارى و بر او نپسندى آنچه را بر خود نمى پسندى .