معاد از ديدگاه عقل و نقل - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٠
هر محل مرتفعى به سرعت عبور مىكنند و وعده حق (قيامت) نزديك مىشود. در آن هنگام چشمهاى كافران از وحشت از حركت بازمىماند (مىگويند:) اى واى ما از اين روز در غفلت بوديم ... «١» اين آيات دلالت دارد كه در آستانه وقوع قيامت، سد يأجوج و مأجوج متلاشى مىشود يا مانعيت خود را از دست مىدهد «٢» و آنان سيل وار به سوى سرزمينهاى اطراف هجوم مىآورند.
بنابر كتب عهد عتيق، يأجوج و مأجوج اقوامى بودهاند كه در نقاط دور دست شمال آسيا زندگى مىكردهاند. تاريخ نيز گواهى مىدهد كه در ناحيه شمال شرقى آسيا، در ارتفاعات شمال چين (مغولستان) قومى مهاجم زندگى مىكردهاند كه بى شمار بودند و هر از چند گاه به نقاط جنوبى و آسياى ميانه هجوم مىآوردند. تا اين كه با ساخته شدن سدّى راه هجوم آنان، بسته شد و ظاهراً اين سد، همان سدّ داريال است. «٣» ٤- دود فراگير قرآن كريم مىفرمايد:
پس در انتظار روزى باش كه آسمان دودى نمايان برمىآورد كه مردم را فرو مىگيرد، اين است عذاب پردرد. «٤» بعضى از مفسران اين آيه را ناظر به زمان رسول خدا صلى الله عليه و آله در مكه مىدانند كه منكران و كفار قريش به نفرين آن حضرت گرفتار خشكسالى شدند و شدت گرسنگى چنان بر آنان غلبه كرد كه ميان زمين و آسمان به نظرشان پر از دود بود و يا