بر ظالم نبودن خود تكيه كرده و نبودن آخرت را به منزله يكسان قرار دادن مجرم و غير مجرم شمرده و آن را نفى كرده است. آيات زير از اين زاويه به اثبات معاد پرداخته‌اند:
- آيا مؤمنان را همچون مجرمان قرار مى‌دهيم؟! شما را چه مى‌شود؟! چگونه داورى مى‌كنيد؟! «١» - آيا كسانى كه مرتكب بدى‌ها و گناهان شدند گمان كردند كه ما آنها را همچون كسانى قرار مى‌دهيم كه ايمان آورده و عمل صالح انجام دادند. «٢» آيا كسى كه با ايمان باشد همچون كسى است كه فاسق است؟! نه، هرگز اين دو برابر نيستند.
اما كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند، باغ‌هاى بهشت جاودان از آنِ آنها خواهد بود. اين وسيله پذيرايى از آنهاست به پاداش آنچه انجام مى‌دادند؛ اما كسانى كه فاسق شدند، جايگاه هميشگى آنها آتش است. «٣»