معاد از ديدگاه عقل و نقل - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤٦
بهشتيان به دوزخيان گويند: ما آنچه را خدايمان وعده داد حق و مطابق واقع يافتيم، آيا شما هم وعدههاى پروردگارتان را حق يافتيد؟ پس ندا دهندهاى در بين آنان ندا دهد كه لعنت خدا بر ظالمان باد. «١» دوزخيان به بهشتيان، ندا دهند كه: از آب يا آنچه خدا روزى شما كرده، بر ما فرو ريزيد.
بهتشيان گويند: خداوند اينها را بر كافران حرام كرده است. «٢» ٧- بى مرگى؛ مرگ پايان آلام و دردهاست ولى در قيامت مرگى نيست. «٣» ٨- حسرت؛ خداوند جايگاه آنان را در بهشت به آنان مىنماياند و مىفرمايد كه اگر ايمان مىآورديد، چنين جايگاهى داشتيد ولى اكنون از آن محروميد و آنان حسرت اين جايگاه رفيع كه از دستشان رفته است را تا ابد در دل دارند و به آن مىسوزند. در روايتى مىفرمايد: اگر (قرار بود در آخرت) كسى از حسرت بميرد، حتماً اين جهنميان بودند كه از حسرت و حزن و اندوه از دست دادن چنان جايگاهى مىمردند. «٤» ٩- از چشم خدا افتادن؛ چنان كه گويى خدا آنها را فراموش كرده تا لطف و رحمتش را متوجه آنان كند و براى هميشه محروم از عنايت خداوند خواهند بود. «٥» اين وصف هم شامل همان منكران مستكبر مىشود.
عذابهاى جسمى ١- احاطه عذاب و آتش؛ سراپردههاى آتش آنان را در برمىگيرد. «٦» ٢- مأموران خشن؛ نگهبانان جهنم ملائكهاى خشن و غضبناكند كه رحم و