و با ملائكه قهر و غضب روبه‌رو مى‌شوند و تازيانه عذاب بر آنان فرود مى‌آيد:
اگر بينى آن گاه كه فرشتگان جان كافران را مى‌ستانند، بر چهره و پشت آنان مى‌زنند و [گويند:] عذاب سوزان را بچشيد. «١» رسول خدا فرمود:
محتضر اگر دشمن اولياى ما و دوست دشمنان ما باشد و مخالفان ما را به القاب ما بخواند، آن هنگام كه ملك الموت براى گرفتن جانش مى‌آيد، خداوند اوليايش را به او نشان مى‌دهد در حالى كه به انواع عذاب گرفتارند به طورى كه آن فرد از مشاهده آنها نزديك است كه هلاك گردد و از گرماى شديد عذاب آنها به رنج مى‌افتد و طاقت از دست مى‌دهد. ملك الموت به او مى‌گويد: اى فاجر كافر، اولياى خدا را وانهادى و دشمنان خدا را گرفتى. بدان كه اوليايت امروز تو را از هيچ چيز بى نياز نتوانند كرد و راه فرارى ندارى پس عذابى بر او وارد مى‌كند كه كمترين آن، همه اهل دنيا را هلاك مى‌گرداند. «٢» لحظات آخر عمر و احتضار از لحظه‌هاى بسيار با اهميت است. نامه اعمال انسان با ثبت وضعيت ايمانى او در اين لحظات خاتمه مى‌يابد و مهر پايان مى‌خورد. از اين رو با ايمان بودن و با ايمان ماندن در اين لحظاتِ خوف و خطر در خور توجه است و انسان مؤمن بايد در طول عمر خود عاجزانه از خداوند بخواهد كه در لحظات احتضار، توفيق حفظ ايمان را از وى دريغ ندارد تا بتواند با ايمان از دنيا رحلت كند. اين دعاى مؤمنان راستين است كه:
خدايا بر ما صبر ده (تا در مقابل ناملايمات ايمان بر باد ده، مقاومت و تحمل ورزيم) و ما را مسلمان بميران. «٣»