معاد از ديدگاه عقل و نقل - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٦٦
خلاصه درس خلود يعنى اين كه برخى از اهل جهنم براى هميشه در آن معذّب باقى خواهند ماند. آيات بسيارى بر خلود صراحت دارد. بعضى آيات مطلق كافران را مخلّد در عذاب مىداند و بعضى ديگر اين اطلاق را قيد زده و خلود را شامل گناهكاران معاند، لجوج و مستكبرى مىداند كه در گناه و طغيان غوطهورند.
با توجه به آيات قرآن معلوم مىشود كه كافران مستكبرى كه عالمانه راه انكار و كفر و ظلم را پيش گرفتهاند مخلّد در عذابند ولى مؤمنان گناهكار گرچه به جهنم مىروند اما با سوختنِ پليدىهاى آنان و به شفاعت اهل بيت عليهم السلام از جهنم نجات يافته و وارد بهشت مىشوند. همچنين جاهلان و كافران قاصرى كه روحيه عناد ندارند، گرچه به جهنم مىروند ولى ممكن است روزى جهنم بر آنان سرد گردد يا از آن رهايى يابند. جاهلان قاصر و مستضعف نيز سرانجامشان بسته به اراده خداست كه آنان را عفو كند و وارد بهشت نمايد يا عذاب كند. خلود فقط شامل عده كمى از كافران مىگردد و عذاب جاويد آنها نيز هيچ منافاتى با عدالت و رحمت واسعه خداوند ندارد زيرا آنان آگاهانه آن را انتخاب كردهاند و به انذارهاى پيامبران خدا گوش ندادهاند و هيچ زمينه عفو و بخشش ندارند.
پرسش ١- خلود را تعريف كنيد و قيدهاى آن را توضيح دهيد.
٢- آيات قرآن چه كسانى را مخلّد در عذاب مىداند؟
٣- دستهبندى كافران را بنويسيد.
٤- خلود كدام دسته از كافران قطعى است؟
٥- جاهلان قاصر مستضعف كيانند و عاقبتشان چگونه است؟