معاد از ديدگاه عقل و نقل - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٤
درس يازدهم: شاهدان و شاكيان شاهدان محكمه قيامت، محكمهاى است كه در آن قضاوت بر مبناى حق و با محكمترين مبانى انجام مىشود. خداوند مأمورانى را موظف كرده تا اعمال بندگان را حفظ و ثبت كنند و در آن محكمه، پرونده اعمال هر فرد بر او عرضه مىشود. يكى ديگر از مبانى محاكمه در قيامت، شهود است. براى اين كه گناهكاران هيچ عذر و راه انكارى نداشته باشند و حجت بر آنان تمام باشد، شاهدانى عادل، عالم و آگاه در آن محكمه عليه بندگان سركش و طغيانگر شهادت مىدهند؛ شهادتى قطعى و يقينى كه هيچ راه فرارى از آن نيست. شاهدان محكمه قيامت فراوان و متعددند؛ از جمله:
١- خداوند خداوند كه خود حاكم محكمه قيامت است، شاهد آن محكمه نيز مىباشد. حق تعالى در دنيا بر بندگان ناظر و مراقب بوده و بر ظاهر و باطن انسانها و اعمال آنان آگاهى دارد و فرداى قيامت تمام اعمال ريز و درشت گناهكاران را برايشان حكايت مىكند، چنان كه مىفرمايد:
و در هيچ كارى نباشى و از سوى او [: خدا] هيچ [آيهاى] از قرآن نخوانى و هيچ كارى نكنيد مگر اين كه ما بر شما گواه باشيم آن گاه كه بدان مبادرت مىورزيد. «١» و از روى دانش به آنان گزارش خواهيم داد و ما [از احوال آنان] غايب نبودهايم. «٢»