مشتمل بر حق هستند، پس سنگينى و ارزش دارند و گناهان چون مشتمل بر حق نيستند، هيچ ارزشى ندارند (بلكه سبك و ضد ارزش‌اند). بنابراين خداى تعالى اعمال را در آن روز با «حق» مى‌سنجند و وزن هر عمل به مقدارى از حق است كه در آن عمل وجود دارد. «١» مصاديق حق‌ گرچه «حق» معاد از ديدگاه عقل و نقل ١٢١ گذرگاهى از جهنم ص : ١٢١ يك مفهوم بسيط و واحد است، ولى مصاديق فراوانى دارد. انبيا و اوليا عليهم السلام از جمله مصاديق حق هستند. در زيارت جامعه درباره امامان عليهم السلام مى‌خوانيم:
وَالْحَقُّ مَعَكُمْ وَ فيكُمْ وَ مِنْكُمْ وَ الَيْكُمْ وَ انْتُمْ اهْلُهُ وَ مَعْدِنُهُ.
حق با شماست و در شماست و از شماست و به سوى شماست و شما اهل و معدن آن هستيد.
همچنان كه عقايد، اخلاق و اعمال آنها هم مصداق‌هاى ديگر حق است و ميزان هر امتى، پيامبر آن امّت و اوصيا و جانشينان او هستند و عقايد، اخلاق و اعمال افراد آن امت با عقايد، اخلاق و اعمال اين ميزان‌ها سنجيده مى‌شود. «٢» از اين رو در روايت به نقل از امام صادق عليه السلام آمده است:
ميزان‌هاى قسط همان انبيا و اوصيا هستند. «٣» و در مورد رسول خدا صلى الله عليه و آله وارد شده:
ايشان ميزان عادلانه و صراط مستقيم است. «٤» در زيارت نامه امام على عليه السلام نيز مى‌خوانيم:
سلام بر تو اى ميزان اعمال. «٥» عقايد، اخلاق و اعمال امامان عليهم السلام ميزان عقايد، اخلاق و اعمال انسان‌هاست.