معاد از ديدگاه عقل و نقل - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٤
خلاصه درس آيات فراوانى از قرآن دلالت بر جسمانى بودن معاد دارند و به صراحت اعلام مىكنند كه انسانها از قبرهاى خود برمىخيزند و به سوى محشر رهسپار مىگردند. عالمان قديم در تبيين اين مسأله بين جسم و ماده فرق گذاردهاند و رشد، نمو، توليد مثل، پير شدن و فاسد گشتن را از آثار ماده دانستهاند ولى بايد توجه داشت كه جسمانى بودن غير از مادى بودن است.
با توجه به اين كه روح جنبه اصلى شخص معاد از ديدگاه عقل و نقل ٩٩ انواع حساب ص : ٩٨ يت انسان است كه غير مادى و مجرد است و معدوم نمىشود و تغيير و تبديل در آن راه ندارد و جسم هم معدوم نمىشود بلكه تغيير شكل مىيابد و تركيب و هيئت خود را از دست مىدهد، خداوند در قيامت دوباره اجزاى متفرق را گرد مىآورد و تركيب مىكند و روح را در آن مىدمد و مرده را زنده مىكند و اين به هيچ وجه از باب اعاده معدوم نيست.
شبهه آكل و مأكول نيز وارد نمىباشد زيرا خصوصيات جسمانى انسان در طول حيات با وجود تغيير مكرر ماده آنها، ثابت مىماند و معلوم مىشود كه عاملى در بدن وجود دارد كه به ماده جديد همان خصوصيات ماده سابق را مىدهد و با وجود آن عامل، خداوند دوباره از خاك، همان انسان سابق را با همان خصوصيات و ويژگىها مىسازد.
پرسش ١- دو نمونه از آياتى را كه بر جسمانى بودن معاد دلالت دارند، بنويسيد.
٢- تفاوت جسم و ماده را شرح دهيد.
٣- آيا معاد از باب اعاده معدوم است؟ توضيح دهيد.
٤- «عجب الذنب» چيست و با چه چيزى احتمال تطبيق دارد؟
٥- چه چيز افراد را به تمسك به شبهه آكل و مأكول واداشته است؟ توضيح دهيد.