است. در اين آيه، از آمدن گروهى مؤمنان به «وفد» تعبير شده است. «وفد» گروهى هستند كه سواره براى زيارت مقامى بلند پايه و يا براى دريافت جايزه موعود از آن مقام به محضر او مشرّف مى‌شوند. همچنين ورود متقيان را، به محضر خداى رحمان دانسته، و از اين تعبير معلوم مى‌گردد آنان از همه مشكلات محشر در امانند و مستقيم به حضور حضرت حق و بر ميهمان خانه خاص حق تعالى كه از انواع نعمت‌ها مملو است، وارد مى‌شوند. فرشتگان و مأموران الهى آنان را با تكريم و احترام، به محضر حق و ميهمان خانه مخصوص راهنمايى مى‌كنند و در ركاب آنان خواهند بود و ملائكه و كارگزاران حق تعالى به استقبال آنان خواهند آمد و از جانب خداى رحمان به آنان خوشامد خواهند گفت و ميهمان خانه را براى ورود آنان مزيّن خواهند كرد. «١» روايات نيز در اين زمينه همين مضامين را ارائه مى‌دهند. «٢» متقيان و مؤمنان نه هول محشر را خواهند داشت و نه محشر براى آنان طولانى خواهد بود. آنان در فضايى معطر و روح افزا از نعمت‌هاى الهى بهره‌مندند و مدت طولانى قيامت براى آنان حتى از زمان لازم براى اداى يك نماز واجب، كوتاه‌تر به نظر مى‌رسد. «٣» در قبال متقيان، مجرمان و گناهكارانند كه خداوند احضار آنان را به صورت زير تبيين مى‌كند:
وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ زُرْقاً (طه: ١٠٢)
در آن روز مجرمان را كبود چشم گرد مى‌آوريم.
مجرمان را با حال معاد از ديدگاه عقل و نقل ٨٨ تفاوت جسم و ماده ص : ٨٧ تشنگى به سوى جهنّم مى‌رانيم. «٤» روز قيامت آنها را كور و لال و كر، به روى چهره شان در افتاده، برخواهيم انگيخت. «٥»