معاد از ديدگاه عقل و نقل - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٦
- آيا انسان مىپندارد كه هرگز استخوانهاى او را جمع نخواهيم كرد؟ آرى قادريم كه (حتى خطوط سر) انگشتان او را موزون و مرتب كنيم! (انسان شك در معاد ندارد) بلكه او مىخواهد (آزاد باشد و بدون ترس از دادگاه قيامت) در تمام عمر گناه كند! «١» - آنان كه روز جزا را دروغ مىپندارند- و جز هر تجاوز پيشه گناهكارى آن را به دروغ نمىگيرد ...- نه چنين است، بلكه آنچه مرتكب مىشدند زنگار بر دلهايشان بسته است. «٢» - كافران گفتند: اين چيز عجيبى است! آيا هنگامى كه مرديم و خاك شديم (دوباره به زندگى بازمىگرديم)؟! اين بازگشتى بعيد است! ... آنها حق را هنگامى كه به سراغشان آمد تكذيب كردند؛ از اين رو پيوسته در كار پراكنده خود متحيرند! «٣» در اين آيات زعم و گمان منكران معاد ذكر شده و بعضى شبههها و استبعادهاى آنان مطرح گشته است ولى پس از آن تصريح شده كه اين شبههها و استبعادها عامل اصلى و واقعى انكار معاد از طرف آنان نيست، بلكه آنان دنبال آزادى بدون قيد و شرط هستند و مىخواهند از مسؤوليت فرار كنند و چون اعتقاد به معاد با اين خواسته آنان منافات دارد به تكذيب معاد برمىخيزند تا براى رسيدن به آمال نفسانى خود هيچ مانعى نداشته باشند.