خبيثه» شرك است كه اعتقادى بى ريشه و پايه بوده و مانند بوته حنظل است كه در زمين قرار ندارد و ميوه آن نيز تلخ، سوزاننده و متعفن است. «١» اعتقاد توحيدى داراى پشتوانه مستحكم عقلانى و وحيانى است و با تعقل و شنيدن سخن وحى مى‌توان بدان رسيد و اهل شرك و كفر از تعقل و شنيدن سخن وحى خود را محروم كرده‌اند.
اهل جهنم وقتى توبيخ مى‌شوند و از علت جهنمى شدن آنان با وجود بعثت پيامبرانِ انذار كننده، سؤال مى‌گردد، مى‌گويند:
لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ (ملك: ١٠)
اگر شنيده يا تعقل كرده بوديم، در ميان اصحاب آتش نبوديم.
آيه فوق دو عامل نجات را نشان داده است: يكى شنيدن سخن پيامبران و پذيرفتن آن و ديگرى هدايت طلبيدن از عقل و شنيدن سخن او. «٢» اين دو عامل كه مؤيد و مكمل يكديگرند تنها راه نجات انسان هستند.
با توجه به اهميت اعتقادات از آن جمله اعتقاد به معاد و با توجه به راه نجات كه پناه بردن به وحى و عقل است، در اين دوره بر آنيم كه با يارى طلبيدن از آيات قرآن و روايات معصومين و استدلال‌هاى محكم عقلى به اثبات معاد و مسائل آن بپردازيم؛ بدان اميد كه در تحكيم و تثبيت عقايد خوانندگان مؤثر باشد.
در پايان لازم به ذكر است كه متن عربى بسيارى از آيات به جهت اختصار حذف و به ترجمه آن بسنده شده است.
معاونت متون آموزشى و كمك‌آموزشى‌ گروه علوم اسلامى‌