معاد از ديدگاه عقل و نقل

معاد از ديدگاه عقل و نقل - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٠

جهنم نهى نموده است. امام معصوم مصداق «صراط مستقيم» در دنيا است؛ امام واجب الاطاعه‌اى كه اگر انسان رهرو او گردد و اوامر و نواهى‌اش را به گوش جان بشنود و پيروى كند، به لقاى وجه جميل حق مى‌رسد و چنين فردى از صراط قيامت هم به آسانى مى‌گذرد. صراطِ آخرت، گذرگاهى است كه بر جهنّم نهاده شده و مؤمنان با عبور از آن به بهشت مى‌رسند و كافران چون در دنيا رهرو صراط مستقيم و امام واجب الاطاعه نشده‌اند، در قيامت هم از صراط نهاده شده بر جهنم نمى‌توانند عبور كنند و در دوزخ سقوط مى‌نمايند و دچار قهر و غضب خداوند مى‌شوند. «١» امام على عليه السلام فرمود:
من صراط مستقيم خداوند هستم. «٢» و امام صادق عليه السلام فرمود:
صراط مستقيم امير مؤمنان على عليه السلام است. «٣» امام سجاد عليه السلام نيز فرمود:
ما صراط مستقيم هستيم. «٤» بنابر روايتى از امام عسكرى عليه السلام نقل شده است:
«صراط مستقيم» در دنيا همان راهى است كه از غلوّ دور است و از تقصير برتر؛ راه مستقيم و مستحكمى است كه به هيچ باطلى تمايل ندارد. «٥» يعنى نه امامان را از حد بندگى بالاتر مى‌برد و براى آنان ربوبيت قائل مى‌شود و نه در حق آنان تقصير مى‌ورزد و آنها را از جايگاهى كه شايسته آنند، پايين‌تر مى‌نشاند و نه به غير آنان رو مى‌كند. چنين اعتقادى مصداق «صراط مستقيم» است و رهرو چنين راهى در قيامت از صراط مى‌گذرد و رهرو غير اين راه از صراط سقوط مى‌كند.