معاد از ديدگاه عقل و نقل - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠١
از پيامبران سؤال مىكنند كه آيا وظيفه نبوت را انجام داديد؟ و از مردم سؤال مىكنند كه آيا پيام خداوند به شما ابلاغ شد. نمونهاى از سؤالها در قيامت در آيات زير مطرح شده است:
- و آن گاه كه خداوند فرمود: اى عيسى بن مريم آيا تو به مردم گفتى كه تو و مادرت را در جنب خدا به خدايى بگيرند. گفت: خدايا تو منزهى و مرا نرسد كه چيزى را كه حق من نيست، بگويم. «١» - اى گروه جن و انس، آيا از ميان شما فرستادگانى براى شما نيامدند كه آيات مرا بر شما بخوانند و از ديدار اين روزتان به شما هشدار دهند؟ «٢» اين سؤال و جوابها براى گرفتن اقرار بر تقصير و اتمام حجت و يا براى رفع اتهام است. احتجاجهاى امامان گمراهى و پيروان آنها در همين موقف است. وقتى از گمراهان و علت گمراهى آنان سؤال مىشود، آنان شيطان و امامان كفر و حيلههاى شبانهروزى آنان را عامل كفر و انحراف خود معرفى مىكنند و امامان كفر و شيطان نيز در مقام دفاع از خود برآمده و اين انحراف را نتيجه گناهكارى و فسادجويى خودشان معرفى مىكنند. «٣» خداوند از نعمتهاى خود كه به بندگان داده و عكسالعمل آنان در قبال آن نعمتها نيز سؤال مىكند:
در آن روز از نعمت سؤال خواهيد شد. «٤» بنابر روايات نعمتى كه مورد سؤال واقع مىشود، ولايت و رهبرى اهل بيت عليهم السلام است. آنان كه قدر اين نعمت را دانسته و محبت اهل بيت عليهم السلام را در قلب خود جاى داده و اوامر آنان را به دل و جان پذيرفته باشند، در پاسخ از اين سؤال عشق و ارادت خود را عرضه مىكنند و نجات مىيابند و آنان كه تسليم نشده يا عداوت اهل بيت