فصل چهارم: عرصه دفاعى- امنيتى‌ نقاط قوت دفاعى- امنيتى‌ جمهورى اسلامى ايران از استعدادها، قابليت‌ها، توان‌منديها، ظرفيتها و موقعيتهاى گوناگون و بسيار ارزشمندى در امور استراتژيك و نظامى برخوردار است كه قوت و برترى دفاعى- امنيتى ويژه‌اى به آن بخشيده است. برجسته‌ترين عوامل قوت و قدرت دفاعى- امنيتى جمهورى اسلامى عبارتند از:
١. جهاد در راه خدا نيروهاى نظامى هر كشورى بر اساس ارزشها و آرمانهاى حاكم بر آن سرزمين در انجام وظايف محوله به ايفاى نقش مى‌پردازند. در اكثر سازمانهاى نظامى دنيا حس ناسيوناليستى و ميهن پرستى و در مواردى نيز برترى‌طلبى و استيلاجويى انگيزه نظاميان را شكل مى‌دهد، اما در ايران نيروهاى منظم سازمان‌هاى رسمى نظامى همانند ارتش و سپاه و نيروهاى مردمى بسيج و نيز توده مردم ايران بر اساس اعتقادات و آموزه‌هاى دينى در امر دفاع از اسلام و كشور اسلامى به تكليف الهى خود عمل مى‌كنند.
نپذيرفتن حاكميت غير مسلمانان بر مسلمانان بر طبق قاعده اسلامى «نفى سبيل» و اعتقاد به جاودانگى مرگ در راه خدا، روحيه ايثار و شهادت‌طلبى و مهم‌تر از همه تكليف گرايى در مقابل نتيجه گرايى، منحصر به فردترين و برجسته‌ترين نقطه قوت دفاعى- امنيتى براى نظام جمهورى اسلامى ايران است كه رقبا و دشمنان آن را از تعدّى به اين نظام باز داشته است. دست يابى نظام جمهورى اسلامى به پيشرفته‌ترين سلاحها و استفاده از