وجود برخى زمينه‌هاى اجتماعى- روانى و نبود هماهنگى ميان نيروهاى مدافع سبب گرديد تا اين آشوب‌ها استمرار يابد و به چندين شهر ديگر همانند اصفهان نيز سرايت كند. همين امر بيانگر وجود اراده‌اى سياسى در پشت صحنه براى پديد آوردن و توسعه چنين نا آرامى‌ها و اغتشاشات بود، كه با يارى خداوند و با هوشيارى نيروهاى اصول گراى بسيج و مدافعان انقلاب ناكام ماند.
آنچه در آشوب‌هاى سال ١٣٨٢ پر رنگ‌تر از سالهاى گذشته نقش آفرينى كرد، هدايت طيف‌هاى مختلف ضد انقلاب خارج نشين، به خصوص سلطنت طلب‌ها از طريق راه اندازى شبكه تلويزيونى ماهواره‌اى و تشويق جوانان و مردم به شركت در آشوب‌هاى ياد شده بود كه در فصل آتى ابعاد دقيق‌تر آن بررسى خواهد شد.
پنجم- بحران خروج از حاكميت: پس از مشخص شدن عملكردمنفى برخى چهره‌هاى افراطى سياسى در مجلس ششم، در آستانه انتخابات هفتمين دوره مجلس شوراى اسلامى، صلاحيت آنها از سوى مراجع ذى صلاح قانونى به خصوص شوراى نگهبان رد شد. نامزدهاى رد صلاحيت شده در درون مجلس ششم و همفكران آنها در بدنه اجرايى وزارتخانه‌ها و سازمان‌هاى دولتى، اقدامات هماهنگ و منسجمى عليه نهادهاى نظارتى و شوراى نگهبان از طريق تحصن ٢١ روزه در درون مجلس، تهديد به استعفا و خروج از حاكميت، راه اندازى عمليات روانى ناشى از آن از طريق مطبوعات زنجيره‌اى و چهره‌هاى سياست زده، فشار دولت به مجلس و تهديد به تعويق و تحريم انتخابات به مورد اجرا گذاشتند.
اما با وجود بحران آفرينى‌هاى پى در پى عناصر اپوزسيون داخلى درون حاكميت و پشتيبانى‌ها و دلجويى‌هاى مستمر ضد انقلاب خارج‌نشين و دولت‌هاى غربى و امريكا از آنها، با هوشيارى، قاطعيت و تدابير هوشمندانه مقام معظم رهبرى، انتخابات در موعد مقرر و با مشاركت فعال و هوشمندانه مردم برگزار شد.
ششم- ساير بحران‌ها و آشوب‌ها:
١. غائله منتظرى كه در پى سخنرانى‌هاى پى در پى او در سال ١٣٧٦ و به ويژه در ١٣ رجب همان سال عليه ولايت فقيه صورت گرفت و با هم دستى برخى چهره‌هاى سياسى فرصت‌طلب بر دامنه آن افزوده شد. اما با ورود پر شور مردم به صحنه و برخورد