٢. تضعيف رهبرى‌ طراحان آشوبها و بحرانها پيش از شكل‌گيرى نا آرامى‌ها با انجام مصاحبه‌هاى پى در پى و سخنرانى‌هاى متعدد در مراكز مختلف بويژه دانشگاه‌ها و نيز با نوشتن نامه‌هاى سرگشاده به رهبر معظم انقلاب، درصدد القاء غير دمكرات بودن نظام سياسى مردم‌سالارى دينى با وجود ولايت مطلقه فقيه در رأس آن نظام بودند. نگارش نامه ١٢٧ نفر از نمايندگان مجلس ششم «١» كه خواستار نوشيدن جام زهر از سوى رهبرى و افتادن به دامن امريكا بودند و همچنين نگارش نامه‌هاى سرگشاده از سوى آقايان قاسم شعله، محسن سازگار «٢» و طاهرى اصفهانى و ديگران براى رهبرى كه نابسامانى‌هاى موجود را به شخص ايشان نسبت مى‌دادند، از جمله اهداف جريان معتقد به فشار از پايين و چانه زنى در بالا بود.
خواسته آنها در قالب شعارهاى جسارت‌آميز به ساحت مقام‌ولايت امر در ميان اغتشاش‌گران تبلور مى‌يافت كه براى رعايت ادب، حرمت و شأن مقام ولايت از ذكر آنها پرهيز مى‌كنيم.
٣. حذف نظارت استصوابى و تصويب لوايح دو قلو جريان افراطى درون نظام كه با تجديد نظرطلبى گام به گام از ارزش‌هاى بر آمده از انقلاب اسلامى فاصله مى‌گرفت، به منظور صاف كردن جاده براى ورود عناصرى كه سنخيّت فكرى با قانون اساسى نداشته‌اند، به مجلس شوراى اسلامى در دفاع از لايحه تقديمى از سوى دولت اصلاحات به‌مجلس ششم كه در عمل نظارت استصوابى دستگاه نظارتى شوراى نگهبان در امر انتخابات را نشانه رفته بود تا بدانجا پيش رفت كه با طرح خروج از حاكميت نظام جمهورى اسلامى درمقطعى از زمان عمر گرانبهاى مجلس ششم را صرف بازى‌هاى سياسى بيهوده و بحثهاى جنجال برانگيزى نمود كه خود در عمل منشأ ايجاد و دامن زدن به نا آرامى داخلى شد.
در واقع ردّ مصوّبه لايحه تجديد نظر در قانون انتخابات كشور و اصرار بر آن از سوى‌