حفر گرديد كه نتيجه آن مذاكرات ديپلماتيك و ارتباطات مشكوك با اعضاى نهضت آزادى دولت موقت براى انحراف مسير انقلاب بود كه به انقلاب دوم و تسخير سفارت آمريكا در تهران منجر شد.
حمايت از تجزيه طلبان، تحريم اقتصادى و توقيف دارايى‌ها، حمله مستقيم نظامى ناكام در عمليات نجات پنجه عقاب در واقعه طبس، قطع روابط ديپلماتيك، كودتاى نوژه، طراحى عمليات عقيم جهش مثبت ٨٠ و شدت بخشيدن به دامنه تروريسم كور، از جمله مهمترين جلوه‌هاى رفتارى ديگر آمريكا در قبال نظام نوپاى جمهورى اسلامى در فاصله بين پيروزى انقلاب و تحميل جنگ بود كه به طور اجمال مورد اشاره قرار مى‌گيرد:
١. انحراف مسير انقلاب‌ در شامگاه نظام شاهنشاهى پهلوى دوم در ١٦ بهمن ماه ١٣٥٧ ه. ش. امام خمينى، با صدور حكمى مهندس مهدى بازرگان رهبر نهضت آزادى ايران را به سمت نخست‌وزيرى دولت موقت منصوب كرد. وى تا تاريخ ١٤ آبان ماه ١٣٥٨ تا يك روز پس از اشغال سفارت آمريكا در تهران سكان اجرايى كشور تازه انقلاب كرده ايران را در اختيار داشت.
به علت عدم امكان سرنگونى نظام جمهورى اسلامى در صبحگاه پيروزى انقلاب، نخستين اقدام عملى سياست گذاران خارجى واشنگتن در قبال تهران، تلاش براى انحراف مسير انقلاب، از طريق اقدامات مخفيانه، نفوذ گروههاى ميانه رو و ليبرال، تحصيل‌كردگان غربزده و مهره‌هاى نفوذى متمايل به آمريكا در نهادها، ارگانها و بدنه نظام و دستگاههاى اجرايى دولت موقت و پشتيبانى از آنها در مقابل جريانات ضد آمريكايى بود كه نتيجه قهرى چنين اقدامى، حذف انقلابيون مذهبى از صحنه و در اختيار گرفتن كامل سكان قدرت توسط مهره‌هاى مورد نظر آمريكا پيش بينى شده بود. اين سياست در ٢١ مهرماه ١٣٥٨ ه. ش. در سفارت آمريكا در تهران مورد تأكيد قرار گرفت:
اگر همان طورى كه ما نتيجه‌گيرى مى‌كنيم، هيچ گروه يا فردى خارج از ايران در حال حاضر قدرت آنرا ندارد تا به نحو مؤثرى در حوادث ايران نفوذ داشته باشد، يعنى حكومت را سرنگون كند، بهترين برداشت به نظر مى‌رسد چنين خواهدبود كه در موارد زير كوشش كنيم:
كمك به حفظ و تقويت عناصرى در ايران به ويژه در ميان گروههاى نظامى و مذهبيون‌