آن هستند. «١» از ديدگاه مقام معظم رهبرى: مشاركت مردم يعنى بار اداره جامعه را دولت به تنهايى بر دوش نگيرد، بلكه با كمك مردم بگيرد كه اين بسيار منطقى است. «٢» بر اين اساس، نارسايى در مشاركت سياسى، اجتماعى و اقتصادى، ادامه حيات جامعه را دستخوش تزلزل ساخته و در عمل جامعه را با «بحران مشاركت» مواجه مى‌كند. در نظامهاى سياسى جهان، نوع و سطح مشاركت مردم به نوع نظامها بستگى دارد؛ بعضى از مشاركت عميق مردمى و بعضى ديگر نيز از سطح و ميزان مشاركت كمترى برخوردارند.
با اين وصف، مشاركت اجتماعى يكى از دستاوردهاى فرهنگى- اجتماعى انقلاب و رمز موفقيت و بقاى جامعه اسلامى بوده است و در كوران حوادث، از عوامل مهم پيروزى و تداوم انقلاب به شمار مى‌رود.
مشاركت اجتماعى مردم، دستاوردى ماندگار و پايدار در برچيدن حكومت پهلوى و ايجاد و تأسيس نظام جمهوى اسلامى است كه براى حفظ و تثبيت آن از آغاز تا كنون مشاركت سياسى فعال داشته‌اند. حضور آنان در ٢٥ انتخابات در ربع قرن گذشته از انقلاب، از آغاز برقرارى نظام جمهورى اسلامى تا كنون (آبان ١٣٨٣) گواه صادقى بر اين مدعاست و هر روز جلوه‌هاى اين مشاركت شفاف‌تر مى‌شود.
مشاركت اجتماعى مردم ايران در برآوردن نيازمنديهاى جامعه كه مردم براى رفع آن مى‌شتابند نيز جلوه‌گر مى‌شود. به عنوان نمونه تشكيل سازمانهاى غير دولتى) NGO (از جمله اين موارد است.
يكى از علل شكل‌گيرى سازمان‌هاى غير دولتى در ايران گرايش به انجام امور خيريه است كه ريشه در تفكرات ايدئولوژيك دارد، و همين امر كاركرد و كارآمدى چنين نهادهاى غيردولتى را ارتقاء بخشيده است؛ زيرا بر اساس تفكرات دينى در ايران پس از انقلاب مردم گرايش بيشترى براى انجام امور خيريه و مشاركت در امور اجتماعى از خود نشان مى‌دهند. حضور مردم در هميارى ديگران هنگام بروز آسيب‌هاى جدى مانند زلزله،