٢. بعد از دوم خرداد ١٣٧٦ در آستانه انتخابات هفتمين دوره رياست جمهورى، آقاى سيد محمد خاتمى، مهم‌ترين محور برنامه‌هاى خود را در صورت پيروزى، توسعه سياسى و فرهنگى اعلام كرد. پس از انتخاب ايشان به پست رياست جمهورى فضاى سياسى خاصى در كشور پديد آمد كه با رخنه برخى فرصت طلبان دربدنه حاكميت و نيز بهره‌بردارى‌هاى سوء از برخى واژگان نظير آزادى، جامعه مدنى و ...، بحران‌ها و اغتشاشات متعددى در سطح جامعه بروز كرد كه برجسته‌ترين آنها در زير مى‌آيد.
اول- بحران قتل‌هاى زنجيره‌اى: درپاييز ١٣٧٧ ش. توطئه جديدى عليه نظام جمهورى اسلامى و به منظور ارائه چهره‌اى خشن و نا امن از آن در ميان افكار عمومى داخلى و بين‌المللى شكل گرفت كه بعدها با مشخص شدن برخى ابعاد آن به «قتل‌هاى زنجيره‌اى» موسوم گشت.
در جريان پروژه قتلهاى زنجيره‌اى، برخى از چهره‌هاى مخالف نظام جمهورى اسلامى همانند داريوش فروهر، رهبر حزب ملت ايران و همسرش و نيز برخى نويسندگان به‌طرز مشكوك و به صورت پنهانى به قتل رسيدند. بنابر اعلام سازمان قضايى نيروهاى مسلح ارتكاب اين قتل‌ها به شيوه‌اى طراحى شده بود كه با جلوه‌هاى خشونت همراه باشد.
مجريان قتلها در برنامه ريزى براى از بين بردن اكثر سوژه‌ها در صدد بوده‌اند تا مقتولين را در يك نشست يا جمع عمومى از طريق انفجار يا به رگبار بستن به قتل برسانند، اما بنا بر دلايل اجرايى از انجام آن به شكل ياد شده منصرف شدند و قتل افراد مورد نظر را با روش تك زمانى اما به طرز وحشيانه و فجيع در دستور كار خود قرار دادند. قاتلين در اين شيوه، وجود نا امنى را براى آحاد ملت، حتى براى زنان در منازل مسكونى خود القاء و به تبع آن در راستاى يك توطئه از قبل طراحى شده با بهره‌گيرى از روش‌هاى تبليغاتى و روانى چهره نظام را در داخل و خارج مخدوش مى‌كردند. «١» با گسترش دامنه قتلهاى مرموز و استمرار اين پديده نابهنجار امنيتى مقام معظم رهبرى دستور شناسايى و مجازات عاملان آنها را صادر كرد و در تحليلهاى ژرف نگرانه‌