مباحث سياسى سطح(2)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

مباحث سياسى سطح(2) - سلیمی بنی، صادق - الصفحة ٢١٦

تبيين مى‌شود. به دنبال آن برجسته‌ترين اصول و ويژگى‌هاى نظام سياسى مورد بررسى، دسته بندى و بيان مى‌گردد.
نظام مطلق گرا يا زورمدار تعريف: به هر نظام سياسى كه در آن قدرت به يك نفر به عنوان حاكم به شكل نامحدود و بدون مشاركت ديگران واگذار شود و اعمال حق حاكميت تنها در دست حاكم تمركز يافته باشد، نظام مطلق گرا يا «آبسولوتيزم») absolutism (گفته مى‌شود. «١» در اين نوع از نظام‌هاى سياسى كه از ديرينه‌ترين نظامهاى تاريخ بشريت است، هيچ گونه نظارتى از سوى عموم مردم و يا بخشى از آنها در امور حكومت اعمال نمى‌شود. گاهى اوقات نيز واژه «دسپوتيسم» (استبداد گرايى despotism) در معناى مطلق گرا استعمال مى‌شود.
مشروعيت: در نظام مطلق گرا، حاكمان سياسى مشروعيت خود را عموماً از طريق «قهر و غلبه» يا «از طريق وراثت» كسب مى‌كنند. زيرا از ديرباز اين نظر و عقيده وجود داشت كه كسانى كه از برترى نيروى جسمى و فكرى برخوردارند و با استفاده از زور و قدرت، زمام امور كشور را به دست مى‌گيرند؛ به دليل داشتن قدرت حق دارند بر جامعه حكومت كنند. «٢» از اين انديشه مشروعيت بخش به تئورى «قهر و غلبه» تعبير مى‌شود.
در حكومت‌هاى مطلق گرا، عموماً ايجاد و تأسيس حكومتها از طريق قهر و غلبه مى‌باشد و بر اساس اين تئورى چنين حكومتهايى كاملًا مشروع‌اند، در واقع مى‌توان ادعا كرد كه اساس مشروعيت اين نوع نظام از قهر و غلبه سرچشمه مى‌گيرد و مشروعيت آنها از طريق موروثى انتقال مى‌يابد، به عبارت ديگر توارثى بودن خود منبع مشروعيت بخش است و دست به دست شدن حكومت و قدرت از طريق ارث در ميان نزديكان حاكم، بر مشروعيت حكومت‌هاى مطلق گرا دلالت دارد.
ويژگى‌ها: ويژگى‌هاى نظام سياسى مطلق گرا، چنين است: