مباحث سياسى سطح(2)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

مباحث سياسى سطح(2) - سلیمی بنی، صادق - الصفحة ٢٢٢

انديشه دمكراسى در تمدنهاى كهن چين و هند نيز وجود داشته تا جايى كه حتى برخى از انديشمندان سياسى، پيدايى دمكراسى را در چين و هند كهن‌تر از يونان باستان دانسته‌اند. «١» موج جديد انديشه دمكراسى در قرن هيجدهم ميلادى در ميان كشورهاى اروپايى مطرح شد و سرانجام نيز اين انديشه به عنوان يك اصل مبنايى در قانون اساسى انقلاب فرانسه در سال ١٧٨٩ م (١١٦١ ش) گنجانده شد و ملتهاى زيادى آن را پذيرفتند و مقبوليت عام يافت.
در مجموع ادعا مى‌شود، دمكراسى نوعى نظام سياسى است كه بيش از هر نظام ديگر، گونه گونى انديشه و باورها را تحمل مى‌كند و در عين حال در جستجوى تحقق حداقل رفاه براى همگان است. دست به دست شدن قدرت دولتى از راه‌هاى مسالمت‌آميز و بدون خشونت يا كمترين سطح خشونت از مهم‌ترين دست آوردهاى نظام دمكراسى است. «٢» واژه ليبرال: واژگان ليبراليسم و ليبرال از نظر لغوى به ترتيب به معناى آزادى خواهى و آزادى خواه يا هوادار آزادى، ريشه يونانى دارند و از كلمه Liberten گرفته شده‌اند. از نظر اصطلاحى نيز ليبراليسم، مجموعه‌اى از روش‌ها، نگرش‌ها و سياست هاست كه هدف عمده آنها فراهم كردن يا حفظ آزادى فردى در برابر سلطه يا تسلط دولت يا هر موسسه ديگر است. بر اساس اين تلقى، انديشه ليبراليسم بر شالوده فرد گرايى استوار است و با اشكال مختلف موانع آزادى فردى، مخالفت مى‌ورزد. «٣» از نظر تاريخى و اجتماعى، شمار زيادى از انديشمندان، ليبراليسم را محصول جنبش اعتراضى و اصلاح‌طلبى دينى پروتستانيسم در مقابل حاكميت كليسا در قرن ١٦ م اروپا مى‌دانند. از ديگر عوامل شكل‌گيرى انديشه ليبراليسم در مغرب زمين، مبارزه عليه‌