٤. سياست رفتار دو گانه‌ در بهار سال ١٣٧٧ كلينتون و وزير خارجه‌اش مادلين آلبرايت از ضرورت برداشته شدن ديوار بى اعتمادى و «ايجاد آشتى راستين» ميان ايران و امريكا، سخن گفتند، «١» اما همزمان تصويب بودجه ٥/ ٢ ميليون دلارى تأسيس راديو آزادى براى بر اندازى نظام جمهورى اسلامى واكنش‌هاى تندى را در داخل ايران در پى داشت. به عنوان نمونه آقاى كمال خرازى وزير امور خارجه جمهورى اسلامى در واكنشى اعلام كرد كه:
هنوز ديوار بى اعتمادى ميان دو كشور پا بر جاست. «٢» در اين مقطع، تهران همچنان عضو ثابت فهرست‌هاى سياه سالانه وزارت امور خارجه واشنگتن به شمار مى‌رفت و رئيس جمهور ايالات متحده هر ساله قوانين تحريم ايران را تجديد مى‌كرد و مقررات انگشت نگارى از ايرانى‌ها نيز تداوم يافت.
از سوى ديگر، امريكايى‌ها در روابط فرهنگى خود با ايران نيز از در حسن نيت وارد نگرديدند. به عنوان مثال آمدن كسانى همچون گرى سيك مشاور اسبق امنيت ملى امريكا و آنتونى كوردزمن آخرين وابسته نظامى امريكا به تهران در قالب گروههاى توريستى واكنش‌هايى را در تهران به دنبال داشت.
رفتار شناسى امريكا از ٢٠ شهريور ١٣٨٠ (١١ سپتامبر ٢٠٠١ م) تاكنون (١٣ آبان ١٣٨٣)
جورج. دبليو بوش نامزد حزب جمهورى خواه هشت سال پس از آنكه پدرش از ورود به كاخ سفيد ناكام ماند، در ١ بهمن ماه ١٣٧٩ ه. ش (٢٠ ژانويه ٢٠٠١ م) در رأس هرم قوه مجريه ايالات متحده قرار گرفت.
هشت ماه پس از آنكه بوش پسر به كاخ سفيد راه يافت، در بيستم شهريور ماه ١٣٨٠ (١١ سپتامبر ٢٠٠١ م) با ربوده شدن هشت فروند هواپيماى مسافربرى از سوى شمارى‌