حاكميت را اعلام داشته بود، با بهانه قرار دادن خصوصى سازى دانشگاه‌ها، جرقه اغتشاش را از خوابگاه دانشگاه تهران زد و به علت عدم استقبال دانشجويان، آن را به عرصه خيابان‌ها كشاند. اين طيف از جريان دانشجويى كه از رانت حزبى و حمايت حزب مشاركت و برخى نمايندگان مجلس ششم برخوردار بود، اقدام به التهاب آفرينى كرد، گرچه در عمل نتوانست درصد چشمگيرى از دانشجويان را براى اغتشاش بسيج و ساماندهى نمايد. دادستان عمومى و انقلاب تهران با اشاره به شكايت به عمل آمده اعلام كرد:
تعداد بسيارى از اين دانشجويان، از دانشجويان شناخته شده هستند كه در دانشگاه اقدام به پاره كردن اوراق امتحانى ساير دانشجويان و تعرض به اساتيد و ديگر دانشجويان كرده‌اند و موجبات مزاحمت در محيط علمى دانشگاه را فراهم نموده‌اند و يا با منفجر كردن كپسول گاز در هنگام شب و در جلوى خوابگاه موجبات رعب و وحشت ساكنان را فراهم كرده‌اند و مزاحم تحصيل دانشجويان هستند. «١» ٢- ٢. روزنامه‌هاى زنجيره‌اى‌ يكى از پايگاههاى عمده‌اى كه جريان تجديد نظر طلب با حمايت فكرى، تبليغى و تئوريك ليبرال‌هاى وابسته معتقد به سكولاريسم براى ايجاد بحران و ناآرامى و داغ كردن تنور آشوبها و اغتشاشات داخلى در سالهاى اخير مورد استفاده قرار دادند، ركن چهارم دمكراسى، يعنى مطبوعات بود.
آنها براى نيل به اين مقصود «انبوه سازى» و «تكثر گرايى» مطبوعات را در دستور كار خود قرار دادند تا بسترهاى روانى را در سطح جامعه فراهم نمايند.
بر اين اساس پايگاه مطبوعاتى تجديد نظرطلبان افراطى، در طى دوره موسوم به اصلاحات (براندازى خاموش) تمامى توان خود را به كار بست تا با ايجاد بحرانهاى كاذب و ناآرامى‌هاى هدايت شده، نظام جمهورى اسلامى را به چالش بكشاند. تهاجم عليه شوراى نگهبان، مجلس خبرگان، سپاه پاسداران، بسيج، صدا و سيما، نيروى انتظامى و وزارت اطلاعات در اين راستا شكل گرفت.