اين اتهام در سال‌هاى پس از واقعه ١١ سپتامبر ٢٠٠١ م. و راه افتادن جريان به اصطلاح مبارزه با تروريسم بيشتر پيگيرى و تكرار مى‌شود، به عنوان نمونه مشاور بوش پسر، كندو ليزا رايس در ١٨ اسفند ماه ١٣٨١ ه. ش. (٩ مارس ٢٠٠٣ م.) در اين باره چنين گفت:
اينكه ايران سعى كرده سلاح اتمى به دست آورد و اورانيوم را غنى سازد، براى دولت امريكا به هيچ وجه امرى غير منتظره نيست. امريكا سالهاست هشدار مى‌دهد كه ايران مشكل بزرگى است، گفته مى‌شود برنامه‌هاى هسته‌اى ايران صلح‌آميز است، اما مدت‌هاست كه به تنهايى اعلام مى‌كنيم كه ايرانى‌ها مشكل هستند. «١» اتهامات امريكا بيش از آنكه جنبه واقعى داشته باشد، جنبه سياسى دارد. متقن‌ترين دليل اين امر برخوردارى كشور كوچكى نظير اسرائيل از حدود ٢٠٠ كلاهك هسته‌اى و عدم پيوستن آن به كنوانسيون منع تكثير سلاح‌هاى هسته‌اى و يا در اختيار داشتن برخى همسايگان ايران همانند پاكستان از توانمندى عملياتى به كارگيرى سلاح هسته‌اى از يك سو و سكوت معنى دار ايالات متحده در قبال آنها از سوى ديگر است. «٢» ٢- ٤. نقض حقوق بشر از محورهاى تبليغاتى ايالات متحده عليه جمهورى اسلامى در جنگ روانى، متهم ساختن ايران به عدم رعايت حقوق شهروندان است.
كشورهاى غربى به ويژه امريكا، مدعى وضع قواعدى در جهت رعايت حيثيت انسانى و حقوق طبيعى بشريت‌اند. اين در حالى است كه تنها ارزشهاى جوامع غربى را به عنوان مبناى قواعد حقوق بشر مى‌پذيرند. آنها اصرار دارند كه همه ملت‌ها و حكومت‌ها به قواعد مزبور تن در دهند و در صورت عدم مطابقت رفتار دولت‌ها با اين قواعد، آنها را ناقض حقوق بشر تلقى مى‌كنند.
با اينكه جمهورى اسلامى، بارها اعلام كرده است كه به عنوان يك دولت مستقل به اصول اساسى حقوق بشر احترام مى‌گذارد و در مسير عمل به تعهدات بين المللى در اين‌