مباحث سياسى سطح(2)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

مباحث سياسى سطح(2) - سلیمی بنی، صادق - الصفحة ٥٧

ب- بهمن فرمان آرا، كارگردان طاغوتى و همكار شوهر اشرف پهلوى كه پس از ٢٠ سال اقامت در امريكا به ايران بازگشت. او در دوره اصلاحات اولين فيلم خود در ايران را با نام «بوى كافور، عطر ياس» ساخت و در اين فيلم مدعى شد كه ايران تا قبل از خرداد ٧٦ بوى مرگ، نيستى و كافور مى‌داد و پس از دوم خرداد بوى زندگى و عطر ياس به خود گرفته است. اين فيلم در نوزدهمين جشنواره فيلم فجر با هدايت وزير ارشاد وقت، مهاجرانى، برنده سيمرغ بلورين بهترين فيلم شد. وزير وقت ارشاد هنگام اعطاى جايزه به فرمانفرما گفت: اين جايزه پيامى است براى همه هنرمندان ايرانى مقيم خارج كه به ايران بازگردند و به توليد آثار هنرى بپردازند. «١» ٢. ميدان دادن به مطبوعات شبهه افكن‌ مديران فرهنگى كشور در دوره اصلاحات با صدور مجوزهاى پى‌درپى به مطبوعات و نشريات نوظهورى كه بعدها به مطبوعات زنجيره‌اى معروف شدند، پرده ديگرى از كجروى خود را به نمايش گذاشتند، پس از آن كه عملكرد براندازانه بسيارى از آنها محرز و از سوى قوه قضائيه حكم توقيف آنها صادر شد، مديران ياد شده نه تنها با دلسوزان كشور و مقام معظم رهبرى همراهى نكردند بلكه با موضع‌گيرى انتقادى و جبهه‌گيرى متمردانه با دشمنان نظام نيز هم‌صدا شدند. «٢» به عنوان نمونه معاون وقت مطبوعاتى وزارت ارشاد در شهريور ماه ١٣٧٨ در عكس العملى چنين گفت: با توجه به شناخت و ارتباطى‌كه دارم اصحاب مطبوعات كشور را افراد صالحى مى‌دانم، اما متأسفانه افرادى كه صلاحيت ندارند، ايراد بى مورد به مطبوعات مى‌گيرند و اتهامات بى اساس به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى وارد مى‌كنند. «٣» آلبرايت، وزير امور خارجه صهيونيست و يهودى الاصل امريكا نيز در يك موضعى مشابه با مديران كجروى فرهنگى كشور در قبال توقيف مطبوعات زنجيره اين چنين‌