زمينه گام بر مى‌دارد، امريكا همواره از «نقض حقوق بشر» به عنوان يك ابزار سياسى عليه ايران بهره مى‌جويد.
٣- ٤. بهره‌گيرى از تروريسم‌ واشنگتن در مناسبت‌هاى گوناگون و در گستره وسيعى، تهران را به رهبرى، دست داشتن و انجام عمليات تروريستى در سطح جهان متهم نموده و مخالفت ايران با روند صلح خاورميانه را نيز در همين مسير مطرح مى‌كند.
ايران از سال ١٣٦٣ ه. ش (١٩٨٤ م) در فهرست كشورهاى حامى تروريسم وزارت امور خارجه امريكا قرار گرفت. بعدها وزارت خارجه اين كشور در ١٤ اسفند ماه ١٣٧١ ه. ش (٥ مارس ١٩٩٣ م) در جو تنش آلود ميان دو كشور، ايران را از فهرست كشورهايى نظير عراق، ليبى، كوبا و كره شمالى كه امريكا آنها را كشورهاى حامى تروريسم مى‌خواند، تغيير و در صدر كشورهاى حامى تروريسم قرار داد. بوش كوچك نيز بعد از واقعه ١١ سپتامبر در بهمن ماه ١٣٨٠ در كنگره اين كشور ايران را در زمره كشورهاى محور شيطانى و كانون شرارت و تروريسم قلمداد كرد.
سران كاخ سفيد با تروريست خواندن ايران، درصدد ارائه چهره‌اى خشونت طلب از جمهورى اسلامى بر آمده‌اند. اين در حالى است كه ايران خود قربانى تروريسم كور سازمان مجاهدين خلق (منافقين) بوده و همواره خواهان همكارى بين‌المللى براى مبارزه اصولى در اين زمينه است. ايراد چنين اتهاماتى بر ايران، جنبه سياسى داشته و با حمايت امريكا از تروريسم دولتى اسرائيل غير واقعى بودن آن به وضوح آشكار مى‌شود.
نتيجه سخن: آينده روابط ايران و امريكا در مجموع رفتارهاى خصمانه ايالات متحده در طى ربع قرن گذشته عليه ايران و اصرار هيئت حاكمه اين كشور بر برترى‌طلبى و مداخله گرايى از يك سو و تأكيد مسئولان نظام جمهورى اسلامى بر رويه استقلال‌طلبى از ديگر سو، امكان برقرارى رابطه بين ايران و آمريكا كه مبتنى بر احترام متقابل باشد، را دور از انتظار مى‌سازد.