مباحث سياسى سطح(2)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

مباحث سياسى سطح(2) - سلیمی بنی، صادق - الصفحة ٥٦

كسب وجهه اجتماعى، جلب توجه ديگران، پايين بودن سطح تحصيلات، فقدان اعتماد به نفس، عدم سازگارى با ديگران، بيكارى، عدم تمكن مالى و ناسازگارى والدين از جمله مهمترين عوامل گرايش فرد به اعتياد است. «١» ناهنجاريهاى اجتماعى همانند مد گرايى، خانه گريزى، طلاق و اعتياد كه تنها بخش اندكى از ابعاد دلخراش آن تا به اينجا بيان شد، زنگ خطرى را به صدا در مى‌آورد كه در صورت بى توجهى مسئولان و مردم و گسترش روز افزون دامنه آنها، فروپاشى سرمايه اجتماعى كشور را به دنبال خواهد داشت كه خود نقاط ضعف فرهنگى ديگرى را سبب خواهد شد.
٢. كجروى مديران فرهنگى‌ يكى از آسيب‌هاى فرهنگى كه در دهه سوم انقلاب و در دوره موسوم به اصلاحات نظام جمهورى اسلامى را از درون به چالش كشاند، انحراف مديران و دست اندركاران امور فرهنگى كشور، از اسلاميت نظام و تأكيد و عمل آنها بر آموزه‌هاى مبتنى بر ليبراليسم فرهنگى بود. تز تساهل و تسامحى كه از سوى سطوح مختلف مديران، عمل به آن تأكيد شد و باعث نگرش ليبرالى به مقوله فرهنگ گشت، كجروى مديران فرهنگى از آرمانهاى انقلاب اسلامى را به اثبات رساند.
مديرانى كه به بهانه «توسعه فرهنگى» سكان مديريت فرهنگى كشور را در دست گرفتند زمينه بروز برخى آسيب‌هاى فرهنگى را فراهم كردند كه شمارى از مهم‌ترين آنها را بيان مى‌كنيم:
١. دلجويى و ميدان دادن به عناصر طاغوتى در عرصه فرهنگ و مطبوعات همانند:
الف- غلامحسين صالحيار آخرين سر دبير روزنامه اطلاعات در زمان شاه كه مقاله‌نويس روزنامه زنجيره‌اى توقيف شده توس شد. او در حال حاضر با مسعود بهنود با نشريه دنياى سخن فعاليت مى‌كند. «٢»