مى‌كنيم. هم چنان كه مى‌دانيم، شرط رسيدن به اجتهاد و صدور فتوا، پذيرش مردم نيست بلكه در دين براى آن شروطى تعيين شده كه فرد در صورت دستيابى به آن به اين مقام مى‌رسد و در صورتى كه مردم از او تقليد كنند، مرجعيت او فعليت پيدا مى‌كند. حالا اگر چنين شخصى، شرطى مانند «عدالت» را از دست بدهد، خود به خود شرايط مرجعيت را از دست مى‌دهد. رهبر فرزانه انقلاب، حضرت آيت ا ... خامنه‌اى بيان رسايى در اين ارتباط دارند. ايشان در ٥ شهريور ماه ١٣٨٢ در ديدار رئيس جمهور و اعضاى هيأت دولت خطاب به آنان فرمودند:
مشروعيت من و شما وابسته به مبارزه با فساد، تبعيض و نيز عدالت خواهى است، اين پايه مشروعيت ماست ... حقيقت قضيه اين است كه اگر ما دنبال عدالت نباشيم حقيقتاً من كه اين جا نشسته‌ام، وجودم نامشروع خواهد بود، يعنى هر چه اختيار دارم و هر چه تصرف كنم، تصرف نامشروع خواهد بود. «١» اصول و ويژگى‌هاى نظام «مردم سالارى دينى» ١. نظام «مردم سالارى دينى» دو ركن اسلاميت و جمهوريت را با يكديگر پيوند زده است. اين دو ركن در قانون اساسى ج. ا. ا عينيت يافته است. زيرا در قانون اساسى حاكميت از آن خداوند شمرده شده است و نظريه حكومتى «ولايت فقيه» رسميت يافته است. «٢» طرز حكومت نيز «جمهورى» به تصويب رسيده است و مردم در تعيين مسئولان طراز اول كشور به صورت مستقيم و يا غير مستقيم مشاركت مى‌جويند.
برخى پست‌هاى كليدى مانند رياست جمهورى، نمايندگان مجلس، اعضاى شوراى شهر به صورت مستقيم و انتخاب عالى‌ترين مقام رسمى كشور يعنى رهبرى به صورت غير مستقيم و از طريق مجلس خبرگان انتخاب مى‌شود. «٣»