مباحث سياسى سطح(2) - سلیمی بنی، صادق - الصفحة ١٧٢
برخى چهرههاى افراطى سياسى بسان يكى از اهداف شكلگيرى اغتشاشات جلوه گر شد.
علاوه بر اين دولت لايحه ديگرى با عنوان «تبيين اختيارات رياست جمهورى» و با هدف افزايش اختيارات رئيس جمهور به مجلس برد. دولت با تقديم اين لايحه درصدد تراشيدن رقيبى از منظر اختيارات براى رهبرى نظام و نيز ناكار آمد نمودن قوه قضائيه، شوراى نگهبان، سپاه، بسيج و نهادهاى وابسته به رهبرى بود. اين لايحه از سوى مجلس تصويب شد، اما بنابر موارد متعدد مغايرت آن با قانون اساسى و شرع مقدس از سوى شوراى نگهبان رد شد. تهيه و طرح اين لايحه، به عنوان يكى از اهداف طراحان و مجريان بحران آفرينى و آشوبطلبى داخلى براى تحتفشار قراردادن دستگاههاى نظارتى قلمداد مىشود.
دو لايحه پيش گفته در ادبيات سياسى كشور با عنوان «لوايح دو قلو» مشهور گرديدند.
٤. تضعيف دستگاههاى امنيتى و انتظامى جريان سياسى تجديد نظر طلب در طى سالهاى پس از دوم خرداد ١٣٧٦ عملكرد ذاتى و وظايف تشكيلاتى برخى از نهادهاى حافظ امنيت و آرامش را مانعى اساسى بر سر راه خود مىديد، از اين رو از همان سالهاى نخست دست يازيدن به قدرت، به فكر تضعيف و شكستن موقعيت و اقتدار و ابهّت آنها بر آمد كه مهمترين اقدامات آنها در اين زمينه در موارد زير جلوه گر شده است:
الف) تضعيف موقعيت دستگاه امنيتى وزارت اطلاعات در جريان قتلهاى زنجيرهاى.
ب) هجمه سازمان يافته عليه نيروى انتظامى در جريان حادثه كوى دانشگاه كه منجر به تصويب ممنوعيت ورود نيروهاى نظامى و امنيتى به محيطهاى دانشجويى از سوى نمايندگان افراطى مجلس ششم شد. به عنوان نمونه در بيانيه سازمان تجديد نظر طلب مجاهدين انقلاب اسلامى ايران پيرامون واقعه كوى دانشگاه چنين آمده بود:
حمله دد منشانه نيروهاى انتظامى و انصار استبداد به خوابگاه دانشگاه تهران و ضرب و شتم وحشيانه دانشجويان نمىتواند اقدامى خود سرانه و ناشى از يك تصميم شخصى باشد. اين اقدام نيز همانند ايده تهديد آزادى مطبوعات با پرونده قتلهاى زنجيرهاى گذشته مرتبط است. «١»