چندى پس از آن رؤساى ديپلماسى امريكا با ارائه دو ميليارد دلار اعتبار خريد به دولت عراق، به طور رسمى خود را در كنار عراق قرار دادند و در آذرماه ١٣٦٣ روابط ديپلماتيك خود را با اين كشور بطور علنى از سر گرفتند.
٥. تلاش براى نزديكى به جمهورى اسلامى‌ در سال ١٣٦٤ قواى ايران شهر بندرى فاو عراق را به تصرف در آوردند. با ارتقاى سطح توانمندى يگانهاى نظامى جمهورى اسلامى، ايالات متحده ضمن مخالفت شديد با موفقيت و پيروزى ايران، نگران قدرت يابى هر يك از دو طرف جنگ شدند.
از آنجا كه در اين دوره شوروى و فرانسه پيشرفته‌ترين سلاح‌هاى خود را در اختيار عراق قرار مى‌دادند، آمريكا نگران بود كه مبادا، روزى اين جنگ افزارها عليه اسرائيل، متحد استراتژيك آنها در منطقه به كار گرفته شود. بنابراين نفع ملى آنها در دراز مدت تضعيف هر دو كشور ايران و عراق بود.
با وجود اين، امريكا پيروزى ايران در جنگ را خطرى جدى براى منافع خود تلقى مى‌كردند. روزنامه سوئدى «تمپوس» به نقل از كيسنجر در اين زمينه نوشت:
واشنگتن در مورد ايران كه هرگز اهداف خود را محرمانه نمى‌گذارد، به اين نتيجه رسيده است كه اين كشور تهديد بزرگى است، چرا كه در نظر دارد بر عراق پيروز شود و دولتى اسلامى در اين منطقه مستقر كند. «١» در اين مرحله، ايالات متحده ضمن اعمال فشار براى كنترل و مهار ايران، سياست نزديكى به جمهورى اسلامى را از طريق كشورى در بلوك غرب مانند آلمان، ژاپن و برخى واسطه گران سلاح، دنبال كرد كه فاز اجرايى و جنبه عملياتى آن فروش سلاح و نزديكى مخفى به ايران در رسوايى «ايران گيت» و ماجراى سفر پنهانى و ورود ناگهانى مك فارلين، رئيس شوراى امنيت ملى «ريگان» رئيس جمهور وقت امريكا و ٥ نفر از همراهان وى به تهران در ٤ خرداد ١٣٦٥ (٢٥ مه ١٩٨٦ م) عملى شد. «٢»