معتقدند كه برژينسكى و همفكران او، تلاش داشتند با حمله نظامى به ايران، اشتباه خود را در قبال پيروزى انقلاب اسلامى به نحوى جبران كنند تا حيثيت جهانى لطمه خورده آمريكا تا حدودى ترميم گردد. برژينسكى در آن هنگام گفته بود:
زمان تيغ زدن به دمل ايران فرا رسيده است. «١» بر اين اساس، برژينسكى عمليات آزادسازى گروگانها را همراه با اقدامات وسيع نظامى تلافى جويانه براى تنبيه ايران مورد بررسى قرار داد. هدف اين بود كه اگر عمليات نجات به شكست انجاميد، با انجام عمليات نظامى جبران شود. سرانجام پس از چند جلسه در شوراى امنيت ملى ايالات متحده، اجراى عمليات نجات كه به «پنجه عقاب» معروف شد، به تصويب رسيد و كارتر دستور اجراى آنرا صادر كرد. «٢» بر اساس طرح تنظيمى براى عمليات، سه فروند هواپيماى ١٣٠ C و هشت فروند هلى‌كوپتر مدرن سيكورسكى در شب اول عمليات در عمق خاك ايران و در منطقه كويرى دور افتاده طبس فرود مى‌آمدند و پس از سوخت‌گيرى، تيم اصلى حمله توسط هلى‌كوپترها به نقطه‌اى نزديك تهران منتقل و پنهان مى‌شدند. طى شب بعد، حمله به محل سفارت انجام مى‌شد و پس از انتقال گروگانها به استاديوم «امجديه» كه نزديك سفارت اشغال شده آمريكا بود، از آن جا به فرودگاه تهران كه قبلًا توسط هواپيماهاى آمريكايى اشغال شده بود، منتقل مى‌شدند. «٣» سرانجام يك روز پس از اينكه يك گروه جاسوسى از صليب سرخ بين المللى در ملاقات با گروگانها مشخص نمود كه تمام ٥٠ گروگان، كماكان در سفارت به سر مى‌برند، كارتر در دفتر كارش كلمه رمز «برويد» را كه اعلام كننده آغاز حمله بود، صادر كرد.
هواپيماهاى شركت كننده از فرودگاهى در مصر پرواز كردند تا ٨٢ كماندو را وارد ايران كنند. در همين بين ٨ هلى‌كوپتر نيز از ناوجنگى نيميتز كه در سواحل درياى عمان قرار داشت، بلند شده، از نقطه كور رادار در ارتفاع بسيار پايين وارد ايران شدند.