رابطه سياسى واشنگتن با تهران را صادر كرد گرچه پيش از اين اقدام، اعتراض گسترده مردم ايران به دخالتهاى آمريكا و چپاول اموال و منابع ايران در عرصه‌هاى مختلف انقلاب اسلامى و به ويژه در جريان تسخير لانه جاسوسى جلوه گر شده بود. ملت ايران، قبل از كارتر در عمل رابطه خود را با امريكا قطع كرده بود.
امام خمينى ضمن استقبال از اين اقدام، آن را به فال نيك گرفت و اعلام كرد:
ملت شريف ايران، خبر قطع رابطه بين ايران و آمريكا را دريافت كردم و اگر كارتر در عمر خود يك كار كرده باشد كه بتوان گفت به‌خير و صلاح مظلوم است، همين قطع رابطه است ...
ما اين قطع رابطه را به فال نيك مى‌گيريم، چون كه اين قطع رابطه دليلى بر قطع اميد امريكا از ايران است ... من كراراً گوشزد نموده‌ام كه رابطه ما با امثال امريكا، رابطه ملت مظلوم با جهانخواران است. «١» بنيانگذار جمهورى اسلامى بااين پيام و نيز پاسخ مشابهى كه در نامه پاپ ژان پل دوم، رهبر كاتوليك‌هاى جهان داد، نه تنها اقدام آمريكا را در ايجاد رعب و وحشت در ميان مردم از عواقب قطع رابطه، نقش بر آب و خنثى كرد، اين اقدام دولت امريكا را در راستاى مصالح انقلاب، نظام و مردم و تقويت كننده وحدت و انسجام ملى دانسته و نقشه آمريكائيها را عليه خود آنان به كار گرفتند.
٥. تهاجم نظامى ناكام‌ تسخير سفارت امريكا در تهران، حذف دولت موقت از صحنه اجرايى كشور، تثبيت پايه‌هاى قدرت و حاكميت انقلابيون مذهبى و استمرار ماجراى گروگان‌گيرى، موجب بحرانى بزرگ، تشتت آرا و اختلاف نظر در دستگاه ديپلماسى آمريكا پيرامون نحوه برخورد با انقلاب و نظام جمهورى اسلامى گرديد.
در اين ميان، شوراى امنيت ملى آمريكا به سرپرستى برژينسكى استراتژيست كهنه كار كاخ سفيد، طرفدار اقدامات قاطع نظامى عليه انقلاب اسلامى بود. برخى تحليل‌گران‌