شايسته سالارى از سوى ليبرالهاى نهضت آزادى دولت موقت، گوشه‌اى از اقدامات آنها براى انحراف انقلاب اسلامى را نشان مى‌دهد.
به هر حال، با پناه دادن شاه ايران توسط آمريكا در اول آبان ماه ١٣٥٨، ملاقات رئيس دولت موقت مهندس بازرگان و وزير خارجه‌اش دكتر ابراهيم يزدى با برژينسكى، مشاور امنيت ملى كارتر رئيس جمهور وقت آمريكا در حاشيه جشن بيست و پنجمين سالگرد استقلال الجزاير در ١١ آبان ماه ١٣٥٨ بدون توجه به موضع‌گيرى صريح و سازش‌ناپذير حضرت امام سبب گرديد تا دانشجويان مسلمان پيرو خط امام در اعتراض به موارد پيش گفته سفارت آمريكا در تهران را به تسخير خود در آوردند. بازرگان در اعتراض به اين عمل انقلابى دانشجويان از سمت خود استعفا كرد. در عمل و به تدريج، عوامل اجرايى انحراف انقلاب نيز از صحنه سياسى كشور حذف گرديدند. «١» ٢. هدايت تجزيه طلبان‌ هيئت حاكمه ايالات متحده همزمان با اميدوارى به عملكرد انحرافى ليبرالهاى دولت موقت، به فكر تجزيه ايران به چند منطقه كوچكتر بودند تا از آن طريق بتوانند حاكميت مركزى را تضعيف و انقلاب اسلامى را به شكست بكشانند.
براى اين منظور، نا امن ساختن مناطق مختلف كشور از طريق دامن زدن به موضوعات و مسائل قومى و اختلافات قبيله‌اى در دستور كاخ سفيد قرار گرفت. در سندى كه از يكى پايگاههاى جاسوسى آمريكا در شهر اصفهان كشف شد، سرهنگ ميلتون سو ليوان، يكى از افسران اطلاعاتى «سيا» در ٢٩ خرداد ماه ١٣٥٨ مدعى شده بود كه:
تمام بذرهاى يك جنگ داخلى درايران كاشته شده است. ما تسليحات زيادى در ايران داريم.
گروههاى زيادى در ايران همه آماده جنگ هستند. ما در آستانه موفقيت و پيروزى هستيم. «٢» در سند ديگر داراى طبقه بندى سرى لانه جاسوسى مورخ ١٥ مردادماه ١٣٥٨ نيز اين نكته چنين مورد توجه قرار گرفته بود: