مباحث سياسى سطح(2)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

مباحث سياسى سطح(2) - سلیمی بنی، صادق - الصفحة ٩٣

اهميت ژئواستراتژيك و نظامى- امنيتى خليج فارس، متأثر از ارزش‌هاى اقتصادى، منابع غنى معدنى، غذايى و نفت و گاز موجود در آبها و كشورهاى حاشيه آن است. هشت كشور ايران، عراق، كويت، عربستان، امارات، بحرين، عمان، قطر به عنوان كشورهاى ساحلى خليج فارس، حدود ٦٥ درصد ذخاير نفت و ٣٢ درصد ذخاير گاز جهان را در اختيار دارند. بدين ترتيب موقعيت دريايى ايران يكى از نقاط قوت دفاعى- امنيتى ايران به شمار مى‌رود؛ زيرا هر گونه اقدام نظامى عليه ايران، امنيت انرژى (نفت، گاز و ساير منابع) را به خطر مى‌اندازد و امنيت فيزيكى منطقه به هم مى‌ريزد. «١» ٢- موقعيت گذرگاهى؛ هرگاه كشورى در كنار تنگه‌هاى مهم و استراتژيكى قرار گرفته باشد، از موقعيت گذرگاهى برخوردار مى‌گردد. قرار گرفتن ايران در كنار يكى از مهم‌ترين تنگه‌هاى دنيا، به نام تنگه هرمز، و اشراف بر سرتاسر حاشيه شمالى آن، موقعيت گذرگاهى ويژه‌اى به اين كشور بخشيده است.
تنگه هرمز يكى از چهارده گلوگاه استراتژيك و ممتاز جهان و هم چنين يكى از هفت گذرگاه دريايى در جهان اسلام مى‌باشد.
اهميّت اقتصادى و جغرافيايى و ميزان تأثير گذارى اين تنگه بر منافع قدرت‌هاى غربى به اندازه‌اى است كه بسيارى از صاحب‌نظران و كارشناسان مسائل استراتژيك از آن به مثابه يك نقطه فشار و كنترل ياد مى‌كنند كه با بستن آن مى‌توان حركت موتور اقتصادى غرب را متوقف ساخت؛ زيرا بخش عمده‌اى از نفت مورد نياز كشورهاى اروپايى، ژاپن و امريكا از تنگه هرمز عبور مى‌كند و از نظر نظامى اشراف ايران بر اين تنگه مهم و حياتى، باز دارندگى دفاعى ويژه‌اى به آن بخشيده است. «٢» ٣- موقعيت برّى اور- آسيا؛ همسايگى ايران از ناحيه غرب با تركيه و داشتن ٢٠٠٠ كيلومتر مرز مشترك با شوروى سابق در گذشته و هم جوارى با جمهورى‌هاى استقلال يافته در حال حاضر، اين كشور را از موقعيت خشكى اور- آسيا بهره‌مند مى‌سازد، زيرا اين موقعيت ويژه، ايران را به دروازه ورود به آسياى ميانه و قفقاز تبديل كرده است. «٣»