مباحث سياسى سطح(2)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

مباحث سياسى سطح(2) - سلیمی بنی، صادق - الصفحة ٧٩

برخوردار نباشند. بدين ترتيب ممكن است در يك كشور در حال توسعه، فقر محروميت از امكاناتى تلقى شود كه صرفاً براى حيات ضرورت دارد، در حالى كه اين پديده در يك كشور پيشرفته به معناى محروميت نسبى از شرايط و امكانات يك زندگى متداول خاص آن كشور باشد. خط فقر در هر دوره‌اى متناسب با پيشرفتهاى جهانى تعريف خاصى پيدا مى‌كند. جهان روبه رشد و توسعه است و امروزه كسى كه سر پناهى براى زندگى آرام، كالرى و تنوع غذايى لازم براى بدن، اوقات فراغت كافى و مناسب، ميزانى از تحصيلات دانشگاهى، امكانات درمانى به موقع و رايگان نداشته باشد، زير خط فقر محسوب مى‌شود. «١» در قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران تمامى موارد بالا پيش بينى و تأمين اين حداقل‌ها براى آحاد جامعه بر عهده دولت و حكومت گذاشته شده است. امروزه عموم مردم ايران با وجود تلاش و تكاپوى خود از نظر رفاهى و معيشتى، از حداقل‌هاى لازم مندرج در معيار خط فقر برخوردار نيستند. شايد بخشى از اين تلاش‌هاى بى وقفه به خاطر زياده خواهى باشد اما عمده آن براى پر كردن خلأهايى است كه مى‌بايست پيش از اينها توسط دولتمردان جامعه پر مى‌شد. وظيفه دولت است كه با برنامه ريزى درست، تعديل شرايط اقتصادى و توزيع عادلانه ثروت و امكانات، شرايطى فراهم آورد كه مردم بتوانند با تلاش خود به هدف برسند و احساس شكست و ناتوانى نكنند.
يكى از مشكلات معيشتى بخشى از مردم ايران فقر مطلق يا فقر معيشتى است كه سبب بروز سوء تغذيه در نزد برخى اقشار كم درآمد جامعه مى‌شود. بر اساس بررسى‌هاى انجام شده در نيمه دوم سال ١٣٧٩، ٤/ ٥، تا ٢/ ٢٨ درصد كودكان زير ٥ سال كشور سوء تغذيه دارند و بين ٥/ ٦ تا ١/ ٣٤ درصد كودكان از مشكل كم وزنى رنج مى‌برند و با نهايت تأسف ٢/ ٨ تا ١/ ٤٣ درصد كودكان هيچ گاه فرصت دست يابى به توانايى‌هاى جسمى و گنجايش ذهنى مناسب را نخواهند يافت. علاوه بر اين ٥٣/ ١٣ درصد زنان و دختران، ١٢ تا ١٣ درصد كودكان و ٨ درصد مردان ايران دچار كم خونى‌اند. «٢»