مباحث سياسى سطح(2)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

مباحث سياسى سطح(2) - سلیمی بنی، صادق - الصفحة ٢٩

از سوى يك جناح سياسى افراطى راه يافته به درون حاكميت كه در عمل در اغلب موارد در برابر موجوديت نظام سنگ‌اندازى مى‌كرد، سبب دلگرمى و جسارت دشمنان و اپوزسيون گرديد. اين امر خود واضح‌ترين دليل بر ترجيح منافع حزبى و جناحى از سوى افراطيون سياست زده بر منافع ملى است كه ما را از آوردن ديگر دلايل معاف مى‌دارد.
٣. نگاه به بيرون‌ هم چنان كه در دو مورد قبلى از نظر گذشت، پس از دوم خرداد ١٣٧٦ افراد و تشكل‌هاى سياسى تجديد نظر طلب، ميدان فعاليت و ابراز وجود يافتند و برخى از اصول و ارزشها را ناديده گرفتند. يكى از برجسته‌ترين ضعف‌ها و آسيب‌هاى سياسى جدى كه از جانب آنان، فرهنگ سازى سياسى شد، ترويج بى اعتمادى به توانمندى‌هاى خودى و ايجاد و تقويت احساس ترس و حقارت و سرخوردگى و عقب ماندگى در مقابل دشمنان نظام اسلامى بود.
آنان با نظريه‌پردازى‌هاى پى در پى در مطبوعات زنجيره‌اى و رسانه‌هاى ارتباط جمعى داخلى و خارجى و نيز اقدامات عملى، درصدد از ميان برداشتن قبح وابستگى به دشمنان برآمدند. «١» آقاى بهزاد نبوى عضو سازمان مجاهدين انقلاب و نظريه پرداز جبهه دوم خرداد، به واهمه خود از آمريكا اين چنين اعتراف كرد:
«هيچ منطق و عقل سليمى حكم نمى‌كند كه يك كشور جهان سومى حتى اگر همه ملت پشتيبان حكومتش باشند و همه اين ملت مسلح باشند، به جنگ نظامى با آمريكا، ابرقدرت جهان بروند. در واقع خدا و تاريخ، سردمداران ملتى كه آن كشور را به جنگ با قدرت جهان بكشانند نخواهد بخشيد. اين سخنان را مى‌گويم، شايد جبهه گيرند كه فلانى از آمريكا مى‌ترسد، بله بخاطر كشورم، مردم و انقلابم از آمريكاى تا بن دندان مسلح مى‌ترسم.» «٢» در حالى كه وى در سال ١٣٧٤ درباره رابطه با آمريكا اعلام كرده بود: «ما اگر با