ليبرال‌هاى معتقد به جدايى دين از سياست در دامن زدن به ناآرامى‌ها و بحران آفرينى از سوى آنها دارد. اين حقيقت زمانى به صورت ملموس حس مى‌شود كه محور بودن دفتر تحكيم وحدت را در آشوب‌هاى فراگير ١٨ تيرماه ١٣٧٨ كوى دانشگاه، غائله خرم آباد و آشوب‌هاى دانشجويى سراسرى در خردادماه، ١٣٨٢ به ياد آوريم.
طيف‌هاى مختلف اپوزسيون داخل كشور بر اساس تحليل اشتباه خود كه حاد بودن مشكلات اقتصادى و سياسى كشور و پشت گرمى به حمايت بيگانگان پايه اصلى ذهنيت آنها است، ضمن مشاركت فعال در فضاسازى‌هاى پيش از آشوب‌ها در متن آشوب‌ها نيز حضورى آشكار و پنهان داشته‌اند.
حضور گسترده سلطنت طلب‌ها در متن اغتشاشات در خردادماه ١٣٨٢ و نقش‌آفرينى افرادى همانند امين بزرگيان سردبير نشريه گلستان و محسن سازگارا از ملى- مذهبى‌ها بيانگر صحنه گردانى اپوزسيون داخل كشور در نا آرامى‌هاى داخلى در ايران است.
٥- ٢. عناصر خودسر در آشوب‌ها و اغتشاشات دوره اصلاحات برخى عناصر تندرو و مشكوك كه ظاهرى اصول گرا و موجه نيز به خود گرفته بودند، مشاهده شده‌اند. اين افراد به بهانه مخالفت با آشوب‌گران، در عمل به تشديد، گسترش و دامن زدن به نا آرامى‌ها اقدام نمودند. بر آيند رفتارى افرادى همانند سعيد عسكر كه چهره‌اى خشونت طلب از اصول گرايان و وفاداران به انقلاب را ترسيم نمودند، ضمن آنكه مشكوك بودن اقدامات و ارتباطات سياسى آنها با محافل و افراد تجديد نظر طلب را قوت مى‌بخشد، ضرورت هوشيارى و مهار اقدامات رفتارى افرادى از اين دست را طلب مى‌كند.
٦- ٢. اراذل و اوباش‌ در كالبد شكافى آشوب‌ها و ناآرامى در برخى شهرهاى كشور همانند قزوين، مشهد، اراك، شيراز و اصفهان، آغاز آشوب از ناحيه تشكل‌هاى صنفى، دانشجويى و يا بخش اندكى از توده مردم بوده، اما حضور اراذل و اوباش بر داغ شدن تنور اغتشاش تأثير چشم‌گيرى داشته است. اين افراد در حكم پياده نظام و سپر بلاى تجديد نظر طلبان در آشوبها بوده‌اند.