عبور از خاتمى، نافرمانى مدنى و خروج از حاكميت، از جمله طرح‌هاى اين جريان افراطى در محافل دانشجويى بود كه زمينه ساز بروز آشوب‌هاى دانشجويى و سرانجام اغتشاشات خيابانى در مقاطع زمانى مختلف گرديد.
اين كسان كه عمدتاً در مقام‌هاى اجرايى و در دوره ششم مجلس شوراى اسلامى در منصب وكالت و قانون گذارى بودند، به جاى تلاش براى مهار بحران‌هاى پديد آمده، با انجام مصاحبه و سخنرانى‌هاى تحريك‌آميز تنور آشوب‌ها را داغ‌تر و دامنه اغتشاشات را گسترده‌تر مى‌كردند و فرياد مظلوميت تظاهر كنندگان غير قانونى، آشوب گران خشونت‌طلب و تروريستهاى سياسى را سر مى‌دادند. اقدامات برخى نمايندگان مجلس ششم و مسئولان وزارت علوم و تحقيقات و فناورى در حمايت از هسته‌هاى آشوب در دانشگاه‌ها، در اعترافات عوامل آشوب‌هاى دانشجويى خردادماه ١٣٨٢ محرز بود. پس از دستگيرى‌هاى اوليه در روز يازدهم تيرماه ١٣٨٢، دو تن از اعضاى شاخه افراطى دفتر تحكيم وحدت در ديدار با فرستادگان مجلس از نقش يكى از نمايندگان مجلس ششم در به راه انداختن تحصن و غائله دانشجويان پرده برداشتند.
پيمان عارف، كه عضو انجمن اسلامى دانشكده حقوق و علوم سياسى دانشگاه تهران بود در اين ديدار در جمع خبرنگاران در زندان اوين اعلام كرد:
در روز ١٩ خرداد ١٣٨٢ يعنى روز قبل از شروع قضاياى اخير براى ديدار با خانم فاطمه حقيقت جو عضو دفتر مركزى حزب مشاركت به مجلس رفتم كه وى بحث به بن بست رسيدن اصلاحات را مطرح كرد و گفت تنها راه باز شدن اين بن بست، تصويب لوايح دوگانه است، منتها شوراى نگهبان مقاومت مى‌كند و از آنجا كه جنبش دانشجويى پيشتاز و پيش گام اصلاحات بوده و اصلاحات را اين جنبش به وجود آورده و ادامه دهنده آن در مواقع سخت نيز بوده و با توجه به اينكه شاه كليد باز شدن اصلاحات، تصويب لوايح دو گانه است، تنها جنبش دانشجويى مى‌تواند اين كار را انجام دهد. «١»