نقاط ضعف همانند نقاط قوت مى‌تواند در زمينه‌هاى سياسى، اقتصادى، امنيتى، فرهنگى و مانند آن مصداق پيدا كند.
نكته مورد تأكيد و در خور توجه ويژه اين است كه نقاط قوت و ضعف در هر نظام سياسى، جنبه درونى دارد و در عرصه داخلى آن كشور ظهور مى‌يابد. از همين رو است كه ميزان تبديل نقاط ضعف به نقاط قوت و افزايش دامنه قوت‌ها و كاهش ميزان ضعف‌هاى يك نظام سياسى، نقش به سزاى در تعيين معدل هنرمندى سياست مداران و هيئت حاكمه كشورها دارد.
فرصت‌ها: امكان بهره بردارى به موقع و صحيح از شرايط و تحولات مختلف پيش آمده در عرصه خارجى به وسيله تصميم گيرندگان سياست خارجى نظام‌هاى سياسى «فرصت» ناميده مى‌شود؛ بهره‌گيرى از اين فرصتها به منظور تحكيم علائق، اهداف و منافع و امنيت ملى صورت مى‌گيرد و با توجه به جهت و سمت و سوى آن، به سياسى، فرهنگى، اقتصادى، دفاعى و ... وصف مى‌شود.
تهديدها: تهديدهاى خارجى، همانا مقاصد، قابليت‌ها، ظرفيت‌ها و اقدامات گوناگون رقبا و دشمنان در عرصه خارجى است كه به منظور ممانعت از موفّقيت و يا ايجاد مخاطره در دستيابى به علائق، مقاصد، منافع بنيادين و امنيت ملى يك كشور اعمال مى‌شود. گوناگونى تهديدات متوجه يك نظام سياسى، در عرصه‌هاى سياسى، فرهنگى، اجتماعى، اقتصادى و دفاعى- امنيتى پديدار مى‌شود.
عدم استفاده حاكمان هر كشور از فرصت‌هاى پيش آمده (فرصت سوزى)، در اختيار قرار دادن فرصت جديدى به رقبا و دشمنان و نيز شكل دادن تهديد تازه‌اى عليه خود مى‌باشد. بر اين اساس هنر دولتمردان هركشورى، در تبديل تهديدات به فرصت‌ها و بهره بردارى بهينه از آنها است.
در اين بخش در چهار فصل جداگانه، مفاهيم و متغيرهاى چهارگانه نقاط قوت و ضعف، فرصت‌ها و تهديدات در عرصه‌هاى سياسى، فرهنگى، اجتماعى، اقتصادى و دفاعى- امنيتى مرتبط با نظام جمهورى اسلامى ايران تجزيه و تحليل خواهد شد. ان شاء الله.