با اين وصف، در قلمرو جغرافيايى ايران بعد از انقلاب، در مقاطع زمانى مختلف آشوب‌ها و بحران هايى رخ داده كه به رغم محدود بودن دامنه و ناچيز بودن تعداد، آسيب‌شناسى پيرامون آنها، براى حفظ و ارتقاى امنيت ملى كشور اهميت و ضرورت اجتناب‌ناپذير دارد.
براى دستيابى به چنين هدفى در ضمن مباحث دو فصل بخش حاضر، بحران‌ها و آشوب‌هاى رخ داده در دوران مرسوم به «توسعه سياسى و فرهنگى» پس از دوم خرداد ١٣٧٦ تا زمان برگزارى هفتمين دوره انتخابات مجلس شوراى اسلامى بررسى خواهد شد؛ زيرا يكى از ساز و كارهاى براندازى نظام جمهورى اسلامى در دوره مورد اشاره، دامن زدن به آشوب‌ها و بحران آفرينى‌هاى پى در پى بوده است.
در فصل اول ضمن بيان نا آرامى‌ها و بحران‌هاى پديد آمده، به اهداف طراحان و مجريان آنها اشاره مى‌شود و در فصل دوم اين بخش علاوه بر معرفى بازيگران و صحنه گردانان آشوب‌ها عوامل مهار آنها نيز بيان خواهد شد.