فصل چهارم: مجلس شوراى اسلامى‌ مجلس شوراى اسلامى تجسم اراده عمومى در امر حكومت و اجراى آن اراده از طريق مشورت است. مجلس شوراى اسلامى نهادى است كه ريشه در آراى عمومى مردم دارد و برطبق قانون اساسى، سهم قابل توجّهى از حاكميّت را در نظام سياسى كشور، اعمال مى‌كند. مجلس، مظهر اراده عام ملّت است كه در آن سرنوشت اجتماعى، سياسى، اقتصادى، فرهنگى، حقوقى، قضائى و ...
مردم رقم مى‌خورد و برنامه زندگى آنها پس از برخورد انديشه‌ها، نظرها، بحثها، مذاكره‌ها، تبادل افكار و سرانجام كسب اكثريت آرا به صورت قانون در مى‌آيد و پس از تأييد و تصويب شوراى نگهبان در كشور جارى مى‌شود.
اين فصل اختصاص به مجلس شوراى اسلامى دارد. بنابراين، از آغاز اعلام انتخابات آن تا پايان كار مجلس مورد بررسى قرار مى‌گيرد.
١. انتخابات مجلس شوراى اسلامى‌ ١- ١. زمان انتخابات و دوره نمايندگى:
با توجه به اهميت و جايگاه مجلس شوراى اسلامى و وظايف و اختيارات آن، تعطيل و توقف كار آن باعث نقصان و اختلال در حاكميت و اداره كشور مى‌شود. از اين رو، طبق قانون اساسى، انتخابات هر دوره آن بايد بيش از پايان دوره قبل برگزار شود، تا كشور هيچ گاه بدون مجلس نباشد. «١» براساس همان اصل، «دوره نمايندگى مجلس شوراى اسلامى هم چهار سال است.» «٢» يعنى‌