فصل هفتم: حقوق و آزاديهاى مردم در قانون اساسى‌ احترام به حقوق و آزاديهاى فردى، اجتماعى، سياسى، اقتصادى و فرهنگى از ويژگيهاى حكومتهاى مردمى است. مردم زمانى مى‌توانند در شكل‌گيرى نظام كشور خود نقش داشته باشند كه از حداقل حقوق برخوردار باشند. بى‌اعتنايى به اين حقوق از سوى حكومتها، استقرار حكومت مردمى را ناممكن مى‌نمايد؛ به طورى كه ادعاى دموكراسى بدون آنها بى‌پايه، پوچ و بى‌اعتبار است.
به طور كلى در نظامهاى سياسى و حقوقى كشورهاى مختلف، دغدغه اصلى قوانين و به ويژه قانون اساسى، نحوه تبيين و تضمين حقوق و آزاديهاى مردم است؛ زيرا رابطه فرد و دولت از موضوعات مهم حقوق اساسى است و تلاش مى‌شود تا راههايى براى تضمين حقوق و آزاديهاى مردم در مقابل دولتمردان و زمامداران در نظر گرفته شود به گونه‌اى كه اسب سركش «قدرت» با لجام «قانون» محدود و كنترل شود. اين درس اختصاص به اين نوع از حقوق و آزاديهاى مردم دارد و به چهار قسمت حقوق و آزاديهاى قضايى و امنيتى، حقوق و آزاديهاى سياسى و مطبوعاتى، حقوق و آزاديهاى اقتصادى و رفاهى و سرانجام حقوق و آزاديهاى دينى، مذهبى و آموزشى تقسيم شده است.
١. حقوق و آزاديهاى قضايى و امنيتى‌ ١- ١. برخوردارى از تساوى حقوقى‌ نخستين و مهم‌ترين اصل حقوق و آزاديهاى قضايى مردم يك كشور آن است كه در برابر قانون از حقوق مساوى برخوردار باشند و هيچ گونه تبعيضى در اين مورد وجود نداشته باشد. به همين‌