٧- ٢. آزادى تشكيل اجتماعات و راهپيماييها انسان به طور طبيعى به زندگى اجتماعى مايل است و مى‌خواهد با همنوعان خود مشاركت كند و درباره حل مسائل به گفت‌وگو و بحث بپردازد. اين اجتماعات معمولًا مركزى براى طرح مسائل فكرى، سياسى، اجتماعى و ... هستند. گاهى اين گونه اجتماعات، مزاحمتهايى براى دولتها و حكومتها فراهم مى‌كنند و گاه منجر به برخوردها و اختلافات مى‌شوند كه نگرانى حكومتها را برمى‌انگيزد.
در حال حاضر آزادى اجتماعات و راهپيماييها هم مثل ديگر آزاديها در كشورهاى مختلف به عنوان يك اصل پذيرفته شده است. جمهورى اسلامى ايران هم همانند ديگر كشورها، اين اصل را پذيرفته است. در قانون اساسى در اين باره آمده است:
تشكيل اجتماعات و راهپيماييها، بدون حمل سلاح، به شرط آن‌كه مخلّ به مبانى اسلام نباشد، آزاد است. «١» در قانون فعاليت احزاب، جمعيتها و انجمنهاى سياسى و صنفى و انجمنهاى اسلامى يا اقليتهاى دينى شناخته شده در اين مورد آماده است:
برگزارى راهپيماييها با اطلاع وزارت كشور بدون حمل سلاح و در صورتى كه به تشخيص كميسيون ماده ده مخل مبانى اسلام نباشد و نيز تشكيل اجتماعات در ميادين و پاركهاى عمومى با كسب مجوز از وزارت كشور، آزاد است. «٢» كميسيون ماده ده اين قانون شامل نماينده دادستانى كل كشور، نماينده رئيس قوه قضائيه، نماينده وزارت كشور و دو نماينده به انتخاب مجلس شوراى اسلامى است. «٣» ٨- ٢. اصل حضور هيئت منصفه در جرايم سياسى و مطبوعاتى‌ براى حراست از آزاديهاى سياسى و مطبوعاتى و براى اينكه صاحبان قدرت هرگونه فعاليت سياسى و مطبوعاتى را عليه خود تفسير نكنند و اين گونه آزاديها، محدود نشود، قانون اساسى‌