٤- ١- ٣. تعيين ديگر همكاران (غير از وزراء): رئيس جمهور علاوه بر وزيران، داراى همكاران ديگرى از جمله معاون اوّل، معاونين، نماينده يا نمايندگان ويژه و مشاورينى نيز هست.
عزل و نصب اين افراد نيز به عهده وى است و هنگام نصب آنها نياز به رأى اعتماد نيست. اين افراد طبق اصول ١٢٤ و ١٢٧ انتخاب مى‌شوند.
٥- ١- ٣. حل اختلاف بين دستگاههاى دولتى: رئيس جمهور علاوه بر اقتدار شخصى كه به دليل رياست و تفوق ادارى بر دستگاههاى دولتى و اجرايى دارد، بايد بين آنها هماهنگى نيز ايجاد كند و نسبت به حل اختلاف آنها نيز اقدام نمايد. در اصل ١٣٤ قانون اساسى به اين امر اشاره شده است.
٢- ٣. وظايف و اختيارات رئيس جمهور به عنوان مقام رسمى‌ صرف نظر از وظايفى كه رئيس جمهور در قوه مجريه دارد، برخى وظايف و اختيارات او مبتنى بر مقام رسمى اوست؛ زيرا رئيس جمهور مقام منتخب مردم سراسر ايران است و با رأى مستقيم آنها انتخاب مى‌شود و مورد تاييد رهبرى نظام نيز هست. از اين رو، تبلور و نشانى از حاكميت و مشروعيت كامل براى انجام امور مختلف نظام به حساب مى‌آيد. برخى مسئوليتهاى رئيس جمهور نيز مربوط به اين مقام عالى وى در كشور به عنوان دومين مقام رسمى نظام جمهورى اسلامى است. برخى از اين موارد عبارت‌اند از:
١- ٢- ٣. تصويب و امضاى استوارنامه سفيران ايران و پذيرش استوارنامه سفيران ديگر كشورها: طبق قانون اساسى سفيران ايران در خارج از كشور توسط وزير خارجه پيشنهاد مى‌شوند و بايد مورد تاييد و تصويب رئيس جمهور قرار گيرند. علاوه بر اين، استوارنامه سفيران ايران توسط رئيس جمهور، امضا مى‌شود و استوارنامه سفيران ديگر كشورها را هم رئيس جمهور مى‌پذيرد. «١» ٢- ٢- ٣. امضاى موافقت نامه‌هاى بين المللى: طبق قانون اساسى، امضاى عهدنامه‌ها، مقاوله نامه‌ها، موافقت‌نامه‌ها و قراردادهاى دولت ايران با ساير دولتها و همچنين امضاى پيمانهاى مربوط به اتحاديه‌هاى بين المللى پس از تصويب مجلس شوراى اسلامى با رئيس جمهور يا نماينده قانونى اوست. «٢»