فصل نهم: نيروهاى مسلح جمهورى اسلامى ايران‌ جوامع انسانى براى حفظ حكومت، استقلال و تماميت ارضى و تأمين امنيت خود ناگزير از فراهم نمودن نيروى نظامى هستند. استقلال و امنيت هر كشور و دولت اعم از داخلى و خارجى نيز در پرتو قدرت و توان نظامى تأمين مى‌گردد. مقابله با مهاجمان خارجى يا كسانى كه در داخل كشور با نقض قوانين، امنيت اجتماعى را مختل مى‌كنند، جز با توان نظامى حل نمى‌شود. از اين رو كشورهاى مختلف بدين منظور تشكيل و سازماندهى نيروهاى مسلح خود را در راستاى دفع خطرهاى خارجى و داخلى طراحى مى‌كنند و با تشكيل سازمانها و نهادهاى نظامى خاص، افراد كارآمد و توانا را به استخدام در مى‌آورند.
در نظام جمهورى اسلامى ايران، موضوع نيروهاى مسلح از نظر اعتقادى نيز مورد توجه قرار گرفته است؛ زيرا مبناى حكومت ايران، اعتقادات اسلامى است و يكى از تفاوتهاى اساسى حكومت اسلامى با ساير نظامهاى سياسى، امور نظامى آن است. ديدگاه اسلام نسبت به دفاع و جهاد، زيربناى ساختار نيروهاى مسلح جمهورى اسلامى ايران است. بر اساس عقايد اسلام، امور نظامى منحصر به ارگان و يا افراد خاصى نيست، بلكه عموم مردم وظيفه دارند براى حفظ و حراست از اسلام و مرزهاى حكومت اسلامى بكوشند. در حالى كه در غالب كشورها اين امر به عنوان شغل براى گروهى از مردم يا با ديدى آرمانى‌تر، به عنوان يك امر ملى و با انگيزه ميهن پرستى و وطن دوستى تلقى مى‌شود، در اسلام از منظرى بالاتر و والاتر به عنوان يك وظيفه الهى محسوب مى‌گردد.
قرآن مجيد، ارزش والاى «جهاد» در راه خدا را در آيات فراوانى بيان نموده است كه به يك مورد آن اشاره مى‌شود: