البته اين نيز مسلم است كه اگر فردى بخواهد از اين وسايل در راه خلاف استفاده كند، دادستان مى‌تواند حكم به اجازه سانسور يا استراق سمع آنها را بدهد.
٤- ٢. آزادى فكر و عقيده‌ يكى از مهم‌ترين نوع آزاديهاى شهروندى، آزاديهاى فكرى، انديشه‌اى و عقيدتى است. منظور از اين گونه آزادى آن است كه هيچ كس را نبايد به صرف داشتن فكر، انديشه و عقيده، تحت پيگرد قرار داد. البته بيان و اظهار عقيده در هر جامعه‌اى از جمله در نظام جمهورى اسلامى، تابع قوانين و مقررات است. در قانون اساسى در اين باره آمده است:
تفتيش عقايد ممنوع است و هيچ كس را نمى‌توان به صرف داشتن عقيده‌اى مورد تعرض و مؤاخذه قرار داد. «١» ٥- ٢. آزادى مطبوعات‌ در نظام جمهورى اسلامى ايران، همان گونه كه اشخاص حقيقى در بيان نظر و عقيده در چارچوب قانون آزاد هستند، اشخاص حقوقى نيز داراى چنين حقى هستند. اين اشخاص حقوقى شامل مطبوعات، انتشارات، نشريات، روزنامه‌ها، مجلات و مانند آن‌اند. در اين باره در قانون اساسى آمده است:
نشريات و مطبوعات در بيان مطالب آزادند، مگر آن‌كه مخلّ به مبانى اسلام يا حقوق عمومى باشد. «٢» ٦- ٢. آزادى احزاب و گروههاى سياسى‌ طبق قانون اساسى «احزاب، جمعيتها، انجمنهاى سياسى و صنفى و انجمنهاى اسلامى يا اقليتهاى دينى شناخته شده، آزادند، مشروط به اين‌كه اصول استقلال، آزادى، وحدت ملى، موازين اسلامى و اساس جمهورى اسلامى را نقض نكنند. و هيچ كس را نمى‌توان از شركت در آنها منع كرد يا به شركت در يكى از آنها مجبور كرد.» «٣»